Top Ads on iReader - Novel,Comic

iReader - Novel,Comic

58 Days

CEO’s secret love รักลับๆ ฉบับท่านประธานจอมหยิ่ง บทที่ 1 ครั้งสุดท้าย “เจ็บ!” “จะหนีไปไหน!” “ฉันขอร้องล่ะ อย่าทำแบบนี้ ไม่!” บนพื้นในห้องสูทสุดหรูหรามีเสื้อผ้าถูกถอดกระจัดกระจายอยู่ หลังจากศึกบนเตียงจบลงเหลือไว้เพียงผ้าปูเตียงที่ยับยู่ยี่ และค่ำคืนอันเงียบสงัด ลั่วชิงหยุนนอนอยู่บนเตียงเงียบๆ ดวงตาดำขลับของเธอจ้องมองไปที่ประตูห้องน้ำ มือเล็กๆ กำลังขยำผ้าปูเตียงที่อยู่ใต้ผ้าห่ม เธอได้ยินเสียง “แก๊ก” ดังมาจากห้องน้ำ เพียงไม่นานประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออก ชายหนุ่มรูปร่างดีเดินออกมาพร้อมกับหยดน้ำที่เกาะตามตัว และกลิ่นหอมจากเจลอาบน้ำชั้นดี เขาไม่ได้มองเธอแม้แต่น้อย กลับก้มหยิบเสื้อผ้าที่อยู่บนพื้นแล้วเดินไปใส่หน้ากระจกทีละชิ้น “คุณคะ...” ลั่วชิงหยุนเรียกชายที่อยู่หน้ากระจกเสียงแผ่ว พร้อมจ้องมองไปที่ไหล่กว้าง และแผ่นหลังอันแข็งแกร่งของเขา “หืม” เขาไม่ได้หันกลับมาหาเธอ เพียงแค่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ฉัน... ครั้งหน้าฉันว่าจะไม่ทำมันอีกแล้ว ฉันได้ค่ารักษาพยาบาลของน้องชายฉันครบแล้วค่ะ” น้ำเสียงของเธอเบามากจนแทบไม่ได้ยิน แพขนตาหนาบดบังดวงตาที่หลุบลงราวกับหญิงสาวกำลังหลบซ่อนตัวตนจากชายตรงหน้า เมื่อได้ยินเช่นนั้นชายหนุ่มก็หยุดผูกเนกไท ริมฝีปากบางของเขากระตุกเล็กน้อย “ได้!” เขาพูดด้วยสีหน้าเฉยเมย มือเรียวยาวจับเสื้อสูทและสวมใส่อย่างรวดเร็ว “อย่าลืมกินยาล่ะ” คำพูดของเขาเตือนลั่วชิงหยุนที่อยู่บนเตียง เธอหันไปมองยาที่อยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง เธอคุ้นเคยกับการกินยาชนิดนี้ เธอกินยาครบทุกครั้งตามที่เขาบอก ต่อให้เขาไม่พูดเตือนเธอก็จะรีบกิน และถึงอย่างไรเขาก็ไม่ค่อยสนใจเตือนเธอสักเท่าไหร่เช่นกัน แต่วันนี้หลังจากที่เธอบอกเขาว่าเธอจะไม่ทำมันอีก เขากลับเตือนเธอเรื่องนี้ และทำให้เธอแปลกใจเล็กน้อย แต่พอคิดไปคิดมาหญิงสาวก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา บางทีเขาอาจจะคิดว่าถ้าเธอแอบไปตั้งท้องลูกของเขาแบบลับๆ แล้วกลับมาหาเขาในอนาคต คงจะเกิดปัญหาตามมาไม่น้อย เขาคงคิดว่าไม่มีใครหรอกที่ไม่อยากจะจับเขาเพราะเขาเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ แบบที่ทุกคนต้องการ เธอเงยหน้าขึ้น อยากจะบอกเขาว่าเธอจะกินยานั่นอย่างแน่นอน เขาไม่ต้องกังวล แต่กลับพบว่าเขาออกจากห้องไปแล้ว สองปีต่อมา เมือง X ณ ห้องประชุมโรงแรมหลี่ซิง “ลั่วชิงหยุน คุณตรวจสอบห้องเพรสซิเดนเชียลแล้วหรือยัง ไม่มีอะไรผิดปกติใช่ไหม แขกที่มาร่วมงานจะมาถึงตอนบ่ายสามโมง” ผู้จัดการเหยียนกดปากกาในมือไปมาพลางถามด้วยสีหน้าจริ
Heat: 903
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader - Novel,Comic

57 Days

ซาลาเปาน้อย อย่าแกล้งพ่อบ่อยๆ สิครับ บทที่ 0001 ผิด รุ่งเช้าเวลาตีสี่ ในรีสอร์ตหรูหราแห่งหนึ่ง บนสนามหญ้ากว้างใหญ่มีเต็นท์กางอยู่สองสามหลัง เป็นการพักผ่อนซึ่งเป็นประสบการณ์ที่ไม่ควรพลาดสำหรับคู่รักในรีสอร์ต “อา” ทันใดนั้นมีเสียงกรีดร้องของหญิงสาวทำลายความเงียบขึ้น กู้ห่าวจ้องมองออกไปด้วยความตกใจ ใครทะเลาะกับใคร หลังจากที่เธอได้ฟังอย่างระมัดระวังแล้ว ดูเหมือนจะมีเรื่องทะเลาะวิวาทกันอยู่ด้านนอก กู้ห่าวขยับตัวเล็กน้อย เธอรู้สึกปวดศีรษะและเจ็บปวดตามร่างกายของเธอมากขึ้น เมื่อคืนนี้ เป็นคืนที่สมบูรณ์แบบมาก เธอคิดถึงว่าในที่สุดก็ได้จูบกับเสี่ยวโม่เถิง เมื่อคืนวานนี้เสี่ยวโม่เถิงสารภาพรักกับเธอที่งานเลี้ยงเวลากลางคืน และกู้เม่ย พี่สาวของเธอแสดงความยินดีกับเธอด้วยใบหน้าขาวซีด เธอดื่มไวน์กับพี่สาวจนเมา จากนั้นเธอก็ฝันว่าเสี่ยวโม่เถิงเป็นฝ่ายรุกเข้ามาหาเธอ การเปลี่ยนจากเด็กสาวมาสู่หญิงสาวเต็มตัวนั้นเป็นเรื่องที่เจ็บปวดมาก มันช่างรุนแรงเหลือเกิน ราวกับเขาเป็นสัตว์ร้ายในยามที่เขาทำกับเธอด้วยความรักแบบนั้น “ฉันไม่รู้” ทันใดนั้นกู้ห่าวก็ได้ยินเสียงดังขึ้น “เสี่ยวโม่เถิง ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น!” “ชู่ว! พูดเสียงเบาๆ หน่อย อย่าให้กู้ห่าวได้ยินเสียงคุณ” น้ำเสียงของเสี่ยวโม่เถิงเต็มไปด้วยความโกรธ กู้ห่าวรู้สึกแปลกใจจึงรีบสวมเสื้อผ้าแล้วก้าวออกมาจากเต็นท์เพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น ที่หน้าประตูเต็นท์อีกหลังหนึ่ง เสี่ยวโม่เถิงยืนขัดเขินอยู่ เขาไม่ได้สวมเสื้อคลุม และยังมีรอยขีดข่วนบนแผ่นหลังของเขา กู้ห่าวรีบเดินเข้ามาแล้วเอ่ยขึ้น “เสี่ยวโม่เถิง คุณมาที่นี่ทำไม” เธอยังพูดไม่ทันจบ ก็สังเกตเห็นด้านในรอยแยกที่เปิดอยู่ของเต้นท์ พี่สาวของเธอเอง กู้เม่ยเปลือยกายอยู่ บนร่างของเธอยังคงมีร่องรอยอยู่ กู้ห่าวรู้ได้อย่างชัดเจนว่าเป็นร่องรอยของผู้ชายและผู้หญิงที่เพิ่งทำอะไรกันมา กู้ห่าวใจเต้นแรง ลางสังหรณ์ร้ายพุ่งทำร้ายเธอ “กู้ห่าว” เสี่ยวโม่เถิงเห็นเธอนิ่งไม่พูดจาจึงรีบอธิบาย “ผมเมา ผมคิดว่าเป็นคุณ แต่สุดท้าย... ” คำพูดของเขาเหมือนฟ้าผ่า กู้ห่าวรู้สึกว่าศีรษะของเธอจะระเบิดออกมา “งั้นพวกคุณก็มีอะไรกันจริงๆ ใช่ไหม” สีหน้าละอายใจของเสี่ยวโม่เถิงเป็นคำตอบชัดเจน กู้เม่ยอธิบายอย่างรวดเร็ว “ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้น” กู้ห่าวตะลึงงัน ถ้า พวกเขาอยู่ด้วยกัน ถ้าอย่างนั้น เมื่อคืนเธออยู่ด้วยกันกับใคร ความกลัวอยู่
Heat: 880
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader - Novel,Comic

47 Days

ท่านครับ นายหญิงแต่งงานใหม่แล้ว “นายหญิงคะ นายท่านบอกว่าวันนี้ไม่กลับ จะค้างคืนที่ตึกจุ้ยเซียง แล้วก็บอกให้นายหญิงสงวนเนื้อตัวให้ดีๆ อย่าถือโอกาสออกไปหาผู้ชายตอนที่เขาไม่อยู่” “หึ!” ลู่เซียงซือยกยิ้มมุมปากหัวเราะเยาะตัวเอง พลางโบกมือให้สาวใช้เอาอาหารที่อุ่นแล้วอุ่นอีกกลับไปเก็บ จากนั้นก็หันหลังเดินเข้าห้องแล้วปิดไฟ เธอจำไม่ได้แล้วว่าสามีของเธอคนนี้ พลตรีต้วนเสวียหมิงไม่ได้กลับมาค้างคืนเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว ตั้งแต่ทั้งคู่แต่งงานกันมาสามปี ต้วนเสวียหมิงกลับบ้านแทบจะนับครั้งได้ หรือต่อให้กลับบ้าน ก็จะพาสาวๆ สวยๆ เข้ามาในบ้านด้วย หลังจากนั้นก็ไล่เธอไปนอนห้องแม่บ้าน จนเธอซึ่งเป็นนายหญิงตระกูลต้วนกลายเป็นตัวตลกของคนในบ้าน แม้แต่สาวใช้ก็ยังไม่เคารพ ลู่เซียงซือนอนร้องไห้อยู่บนเตียง ภาพต้วนเสวียหมิงพลอดรักกับสาวสวยอยู่ที่ตึกจุ้ยเซียงฉายเข้ามาในหัวของเธอไม่หยุด ก่อนจะสะลึมสะลือเข้าสู่ห้วงความฝัน กลางดึก ระหว่างกึ่งฝันกึ่งตื่น เธอรู้สึกถึงความหนักอึ้งบนร่าง ลู่เซียงซือยังไม่ทันได้ลืมตา กระโปรงนอนของเธอก็ถูกมือใหญ่เลิกขึ้นอย่างหยาบคาย ความแสบร้อนที่สอดแทรกเข้ามาทำให้หญิงสาวทรมานจนได้สติในทันที ความปวดร้าวจู่โจมไปทั่วทั้งร่าง “เจ็บ!” เสียงกระซิบแผ่วเบาของลู่เซียงซือเจือสะอื้น ผู้ชายที่อยู่บนร่างของเธอไม่สะทกสะท้าน เขาโน้มตัวลง ลมหายใจคละคลุ้งด้วยกลิ่นสุรารดศีรษะของลู่เซียงซือ “จิ่นเยวีย ผมต้องการคุณ.....” ชายหนุ่มเรียกชื่อผู้หญิงอีกคน ลู่เซียงซือตกใจมาก เธอพยายามใช้แรงทั้งหมดที่มีส่งเสียงร้องตะโกน “เสวียหมิง ฉันไม่ใช่จิ่นเยวีย เธอเป็นแม่เลี้ยงของคุณไปแล้ว คุณคิดกับเธอแบบนั้นไม่ได้.....” ยังไม่ทันจบประโยค ชายหนุ่มก็ผละออกมาจากร่างของลู่เซียงซือ เขาจ้องมองเธออย่างดุดัน ดึงปืนพกที่ทำจากทองคำบริสุทธิ์ออกมาจากเอว แล้วกดลงที่ท้ายทอยของลู่เซียงซือ พลางแผดเสียงดังลั่น “ลู่เซียงซือ ถ้าเธอพูดอีกประโยค เชื่อไหมว่าฉันฆ่าเธอทิ้งได้ทันที!” ลู่เซียงซือนิ่งเงียบ มีเพียงน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตาและไหลซึมลงสู่เตียงนอน เฉินจิ่นเยวียเป็นรักแรกของต้วนเสวียหมิง และเป็นผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด แต่สุดท้ายเธอกลับไปแต่งงานกับพ่อของต้วนเสวียหมิง นายพลผู้ยิ่งใหญ่ต้วนโหย่วเต๋อ และเธอก็กลายเป็นแม่เลี้ยงของต้วนเสวียหมิง ต้วนเสวียหมิงนั่งอยู่บนร่างของลู่เซียงซือ หอบหายใจด้วยความโกรธ สุดท้ายเข้าก็โยนปืนพกลงพื้น แล้วตะคอกใส่ลู่เซียง
Heat: 723
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader

41 Days

"เนื่องจากถูกแม่เลี้ยงจัดฉากทำร้าย เธอจึงถูกชายลึกลับพรากความบริสุทธิ์ไป จากนั้นก็ถูกบังคับให้ไปอยู่เมืองนอก ห้าปีต่อมาเธอจึงกลับมาพร้อมกับเด็กแฝดหน้าตาน่ารักน่าชัง วันแรกที่กลับมาถึง ก็ต้องมีเหตุให้เธอพบกับประธานหนุ่มสุดหล่อผู้แสนเย็นชา ชายคนนั้นทำให้เธอตกใจอย่างมาก เพราะหน้าตาของประธานหนุ่มกับลูกชายของเธอเหมือนกันอย่างกับแกะ ต่อมาคลิปวิดีโอของลูกแฝดทั้งสองก็เริ่มเป็นกระแสบนโลกออนไลน์ จนวันหนึ่งท่านประธานหนุ่มต้องดิ่งมาหาเธอ พร้อมกับยืนขวางทางกล่าวว่า “นี่คุณ เรามาตกลงกันเรื่องสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกๆ ได้ไหม” “ฉันไม่คุย!” ชายหนุ่มผลักเธอจนติดกำแพงพร้อมใช้แขนตรึงเธอไว้ “งั้นก็ได้ เราไม่คุยเรื่องลูก แต่มาตกลงกันดีกว่าว่าวันไหนจะไปจดทะเบียนสมรสกันดี!” ตอนที่ 1 แผนการของแม่เลี้ยง ช่วงรุ่งสาง เธอเบิกตากว้างอย่างตกใจ ก่อนยกมือข้างหนึ่งขึ้นกุมขมับ เธอพยายามคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนที่ผ่านมา ทว่าคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เธอจำอะไรไม่ได้เลยสักนิด รู้แต่เพียงว่าถูกตีศีรษะจนสลบไป ถังโยวโยวคิดทบทวนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็คิดไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนกันแน่ เธอพยายามตั้งสติ ก่อนคว้าผ้าห่มมาพันไว้รอบตัว กลิ่นอับที่อบอวลภายในห้อง ยิ่งทำให้เธอรู้สึกมึนงงมากขึ้นกว่าเดิม ทันใดนั้น เธอพลันนึกขึ้นได้ว่า เธอแอบได้ยินแม่เลี้ยงด่าทอแม่ของเธอ จึงทำให้เธอโมโหจนเลือดขึ้นหน้า จึงตัดสินใจผลักลูกชายของแม่เลี้ยงให้ตกลงจากระเบียง หลังจากนั้น เธอจึงถูกแม่เลี้ยงและลูกสาวอีกคนของนางรุมทำร้ายจนสลบไป พอรู้สึกตัวอีกที ก็นอนอยู่ที่โรงแรมนี้เสียแล้ว ถังโยวโยวเริ่มรู้สึกเดือดดาลขึ้นมาอีกครั้ง เธอผลุนผลันลุกขึ้นจากเตียง พลางก้มลงหยิบเสื้อผ้าบนพื้นมาสวมอย่างเร่งรีบ และเห็นนาฬิกาเรือนหนึ่งร่วงลงมาบนพื้นห้อง... ขณะก้มลงเก็บ เธอเหลือบไปเห็นเสื้อสูทของผู้ชายที่พาดไว้บนพนักเก้าอี้... ด้วยความคับแค้นใจอย่างท่วมท้น เธอเขวี้ยงนาฬิกาข้อมือเรือนนั้นใส่ผนังห้อง คิดในใจว่าเขาพรากความบริสุทธิ์ของเธอไป แต่กลับตอบแทนด้วยนาฬิกาเพียงแค่เรือนเดียวงั้นหรือ ขณะที่ก้าวเดิน เธอรู้สึกเจ็บปวดร่างกาย จึงฝืนใจเดินไปที่ห้องน้ำ และได้เห็นสภาพร่างกายที่ถูกทำร้าย ถังโยวโยวจ้องมองใบหน้าปูดบวมของตน นึกขึ้นได้ว่าถูกแม่เลี้ยงและลูกสาวตบตีอย่างรุนแรง หัวใจของเธอเริ่มเต้นรัวแรงขึ้น ด้วยความเดือดดาลที่สุมอยู่ในทรวง ผู้ชายคนไหนกันที่ทำได้แม้กระทั้งคนบาดเจ็บ ถังโยวโยวรีบเข้าอาบน้ำขัดถูร่างกายเพื่อชำระล้างคราบสกปรก หลังจากอาบน้ำเสร็จก็รีบออกจากโรงแรม สิบนาทีต่อมา ประตูห้องข้างๆ ก็เปิดออก เด็กสาววัยแรกรุ่นหน้าตาสะสวยเดินออกมา หญิงสาวท่าทางมั่นใจผู้นี้ เดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องของถังโยวโยว ก่อนหยิบบัตรที่ใช้เปิดห้องออกจากกระเป๋าถือ และเอาไปแตะที่ตัวรับสัญญาณเปิดประตูห้อง เมื่อเห็นสภาพห้องที่ดูยุ่งเหยิงเช่นนั้น หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ เธอถลกผ้าห่มบนเตียงออก จึงเห็นร่องรอยบนผ้าปูเตียงสีขาวผืนนั้น เธอกัดฟันกรอด พร้อมกับพูดด้วยความแค้นว่า “ยังบริสุทธิ์อยู่หรอกหรือ แบบนี้แสดงว่าหล่อนกับลู่ซวนเฉินไม่เคย... ทั้งที่เป็นแฟนกันมาตั้งสองปีเนี่ยนะ ดีละ ถ้าซวนเฉินรู้ว่าหล่อนผ่านมือคนอื่นมาแล้ว เขาต้องเป็นฝ่ายตีตัวออกห่างจากถังโยวโยวแน่” ขณะที่ถังเสวี่ยโหรวกำลังหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เพื่อถ่ายหลักฐานเหล่านี้ไปให้คุณแม่เชยชมนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ถังเสวี่ยโหรวสะดุ้งตกใจ ก่อนรีบเดินไปส่องตาแมวบนประตูเพื่อดูว่ามีใครอยู่ด้านนอก “ใครกันน่ะ มีธุระอะไร” ถังเสวี่ยโหรวเอ่ยถามเสียงแข็ง “ผมเป็นตัวแทนของคุณชาย มาเพื่อแสดงความขอบคุณ ที่คุณช่วยชีวิตเขาไว้ครับ” ชายหนุ่มพูดด้วยความสุภาพ เมื่อได้ยินคำว่าแสดงความขอบคุณ ถังเสวี่ยโหรวรีบเอื้อมมือไปเปิดประตู เธอเห็นชายหนุ่มคนนั้นยกมือส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดชุดดำสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง จากนั้นบอดี้การ์ดก็รีบเดินเข้าห้อง “อะไรเนี่ย พวกคุณกำลังจะทำอะไรกันแน่...” ถังเสวี่ยโหรวตกใจจนหน้าซีดเผือด “คุณผู้หญิงอย่าเพิ่งตกใจครับ พวกเราเพียงแค่ต้องการมาดูให้แน่ใจว่า เมื่อคืนคุณชายได้มาพักที่ห้องนี้จริงๆ” ชายหนุ่มพูดด้วยความสุภาพ “คุณชายของคุณงั้นหรือ” ถังเสวี่ยโหรวเบิกตากว้าง ขณะนั้นเอง บอดี้การ์ดสองคนเดินออกมาจากห้อง พร้อมกับถือเสื้อสูทไว้ในมือ ส่วนอีกคนถือนาฬิกาไว้ ชายหนุ่มหยิบเสื้อและนาฬิกามาตรวจดูอีกครั้ง จากนั้นจึงแสดงความยินดีแก่ถังเสวี่ยโหรวด้วยการยื่นนามบัตรให้เธอหนึ่งใบ “นามบัตรใบนี้เป็นของคุณชายของพวกเราเองครับ ผมขอแสดงความยินดีกับคุณด้วย ถ้าคุณขาดเหลืออะไร คุณชายของพวกเราพร้อมดูแลให้ทุกอย่างครับ” “คุณชายของพวกคุณคือใครกันคะ” ถังเสวี่ยโหรวถามด้วยความสงสัย พร้อมกับเอื้อมมือไปรับนามบัตรใบนั้นมา “คุณชายจี้เซียวหานครับ” ชายหนุ่มผู้นั้นเอ่ยชื่อคุณชายของพวกเขาออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ ซึ่งทำให้ถังเส
Heat: 707
Website URL: 1357465979
Headline: N/A
Button label: LEARN_MORE
iReader - Novel,Comic

39 Days

รักสุดเซอร์ไพรส์ หวานใจท่านประธาน บทที่ 1 นอกหน้าต่างบรรยากาศยามค่ำคืนช่างเงียบสงบ แสงไฟสีเหลืองนวลจากไฟถนนแผ่กระจายไปทั่ว เป็นแสงไฟอันโดดเดี่ยวภายใต้ท้องผ้ายามราตรีที่ขมุกขมัว จิ้งหย่าถือหนังสืออยู่ในมือเธอเอ่ยขึ้นมาหนึ่งประโยค“ ชีวิตก็เหมือนสายน้ำไหลและเรื่องแย่ๆเหล่านี้จะผ่านไป ถ้าเธอต้องใช้ชีวิตแบบนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องเสียใจ” “ ใคร ๆ ก็ต้องยอมรับว่าชีวิตของคนเรานั้นมีเหตุผล” เสียงขว้างปาข้าวของในห้องรับแขกที่ปะปนกับความรุนแรงและเสียงด่าทอกินเวลานานกว่าสองชั่วโมง แต่จิ้งหย่ากลับคุ้นเคยกับชีวิตน้ำเน่าของครอบครัวนี้แล้ว เรื่องผิดพลาดที่สุดในชีวิตเธอคือการได้เกิดมาในครอบครัวแย่ ๆ แบบนี้ มีพ่อเป็นผีพนัน แม่ใจร้ายและน้องชายไม่เอาถ่าน มีคำพูดที่ว่า “หญิงสาวอาภัพสามารถเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้ด้วยการแต่งงาน”จิ้งหย่าเชื่อว่าเรื่องนี้เป็นหัวใจหลักและเป็นสิ่งที่ทำให้เธออยากแต่งงาน แน่นอนว่าความเพ้อฝันและความคาดหวังนั้นต่างกันโดยสิ้นเชิง สิ่งที่เธอใฝ่ฝันถึงไม่ใช่ความรักอันใสบริสุทธิ์หรือความรักอันเร่าร้อน แต่เป็นความรักอันแสนสงบที่ช่วยให้เธอหลีกหนีจากครอบครัวอันวุ่นวายนี้ได้ ในที่สุดจิ้งหย่าก็ลากเท้าชา ๆ ของเธอเดินออกไปแล้วปิดประตู ทิ้งเสียงโหวกเหวกเอาไว้เบื้องหลัง ไม่มีใครว่าเธอออกไป ไม่รู้ว่าไปไหนและทำไม นั่นเพราะไม่มีใครสนใจด้วยซ้ำ! เธอเดินไปบนถนนที่เงียบสงบอย่างไร้จุดหมาย จนถึงต้นอินทผลัม จิ้งหย่ามองดูดอกของต้นอินทผลัมบานสะพรั่งทั้งต้น ในเดือนพฤษภาคมของทุกปีดอกไม้เหล่านี้จะเบ่งบานราวกับคบไฟลุกโชน และทั่วทั้งเมืองถูกปกคลุมไปด้วยไฟสีแดงเหล่านี้ "อ่า ... " ความเงียบถูกทำลายด้วยเสียงกู่ร้องของชายหนุ่ม เธอจึงมองไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัย เธอมองเห็นรถคันหนึ่งริมทางที่มืดสนิท ด้วยความที่มีแสงไฟไม่มากทำให้ไม่สามารถมองเห็นรอบ ๆ ได้ ความอยากรู้อยากเห็นทำให้เธอตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ ๆ รถคันนั้น แม้ท้องฟ้าจะมืด แต่เธอก็ยังสามารถมองเห็นใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่โอดครวญด้วยความเจ็บปวดได้ภายใต้แสงจันทร์ เหงื่อของเขาไหลท่วมหน้าผาก สะท้อนแสงสว่างยามค่ำคืน “ คุณคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?” เธอหันไปมองที่หน้าต่างรถพลางกระซิบ ไม่รู้ว่าชายคนนั้นเป็นโรคลมชัก ไส้ติ่งอักเสบ หรือโรคหัวใจกันแน่ "ช่วยผมด้วย ... " ดวงตาคู่ของชายหนุ่มจ้องมองเธอด้วยความเจ็บปวด ถึงแม้ว่าจิ้งหย่าจะไม่ได้เต็มใจนัก แต่เธอก็พยักหน้าด้วยความเห็นอกเห็นใจ “เอ่อ...ยังไงคะ “ เข้า
Heat: 673
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader - Novel,Comic

37 Days

ล้างแค้นแทนรัก บทที่ 0001 เจ้าสาวไม่ใช่เธอ “เฉินหมิง คุณไมเคยคิดถึงฉันเลยใช่ไหม” เฉียวจื่ออันเข้าไปขวางเจ้าบ่าวในงานแต่งงาน เธอจ้องมองชายหนุ่มที่เติบโตมาด้วยกันด้วยแววตาลึกซึ้ง “คุณเคยบอกฉันว่าคุณจะแต่งงานกับฉัน ให้ฉันเป็นภรรยาของคุณ…” “หลบไป” กู้เฉินหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาพลางมองเธอด้วยแววตาที่ฉายชัดถึงความเกลียดชัง เมื่อเฉียวจื่ออันเห็นสายตาของเขาที่มองเธอ พลันรู้สึกเจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก เธอกำหมัดแน่นก่อนที่จะกล่าวตอบว่า “ฉันไม่หลบ ถ้าฉันหลบ คุณก็ไปแต่งงานกับผู้หญิงอื่น…” และผู้หญิงคนนั้นยังเป็นคนที่ฆ่ามารดาของเธอและแย่งทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของเธอไปอีก นั่นก็คือพี่สาวต่างมารดาของเธอนั่นเอง ‘เฉียวจื่อเวย!’ กู้เฉินหมิงขมวดคิ้วขึ้น เขาหมดความอดทนจนไม่อยากจะต่อปากต่อคำกับเธอ จึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายไปที่พนักงานรักษาความปลอดภัยเพื่อให้นำตัวเฉียวจื่ออันออกไป “ไม่นะ…” เฉียวจื่ออันขัดขืนและคว้าแขนของกู้เฉินหมิงเอาไว้พร้อมกับตะโกนออกมาว่า “เฉินหมิง คุณคิดให้ดี ๆ สิ ฉันคืออันอัน คนที่เติบโตมาพร้อมกับคุณ คนที่รักคุณ…อ๊า!” เธอยังพูดไม่ทันจบก็ถูกกู้เฉินหมิงสะบัดมือออกจนร่างเซและล้มลงไปบนพื้น “เฉียวจื่ออัน คุณไม่รู้จักอับอายบ้างหรือ ผมบอกคุณกี่ครั้งแล้วว่าผมไม่รู้จักคุณ! และไม่เคยรักคุณเลย คนที่ผมรักคือเวยเวยคนเดียวเท่านั้น!” ทันทีที่กล่าวจบ เขาก็ก้าวข้ามร่างของเฉียวจื่ออันไป “เฉินหมิง” เสียงอันนุ่มนวลของเฉียวจื่อเวยดังมาจากอีกฟากฝั่งหนึ่งของทางเดิน “เร็วสิคะ งานแต่งงานของเราจะเริ่มขึ้นแล้ว” “ผมมาแล้ว” กู้เฉินหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เหนื่อยไหม เมื่อเช้าคุณยังไม่ได้ทานอะไรเลย” “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ…” ทั้งสองพูดคุยกันอย่างหวานชื่นและค่อย ๆ เดินจากไป เมื่อเฉียวจื่ออันที่ยังคงคุกเข่าอยู่บนพื้นได้เห็นภาพนั้นเข้าก็ก้มหน้าลงและยิ้มเจื่อน ๆ เธอต่างหากที่เป็นคุณหนูของบ้านตระกูลเฉียว แต่หลังจากที่เฉียวจื่อเวยเข้ามา เธอก็ถูกบิดาของเธอไล่ออกจากบ้านอย่างไร้ความปรานีและคนรักที่เคยสาบานกับเธอไว้ว่าจะแต่งงานกันก็ถูกเฉียวจื่อเวยฉวยโอกาสแย่งไปหลังจากที่เขาประสบอุบัติเหตุ สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอล้วนถูกเฉียวจื่อเวยแย่งชิงไปทั้งหมด… เธอจะยอมไม่ได้เด็ดขาด! เฉียวจื่ออันลุกขึ้น กัดริมฝีปากตัวเองด้วยความโกรธและเดินมุ่งหน้าเข้าไปในงานแต่งงาน จะยอมไม่ได้เด็ดขาด เธอจะยอมแพ้เฉียวจื่อเวยแบบนี้ไม่ได้!… “นี่แกคิดจะทำอะไร!” ข
Heat: 630
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader - Novel,Comic

36 Days

แค้นรักสลักร้าย บทที่ 1 “คุณเฮ่อค่ะ หมอเสนอให้คุณคลอดเด็กค่ะ ในเมื่อคุณท้องแล้ว คุณควรปรึกษากับสามีเพื่อเอาเด็กไว้นะค่ะ” ระหว่างทางกลับบ้าน เฮ่อชิงชิงยังคิดถึงคำพูดของหมออยู่ สี่ทุ่ม เธอจอดรถที่สวนของรีสอร์ต แม่บ้านรีบออกมาต้อนรับและมองหน้าเธอด้วยสีหน้าสงสัย เฮ่อชิงชิงรู้สึกตื่นเต้น จนเผลอกำหูกระเป๋าในมือแน่น “คืนนี้เขากลับมาแล้วเหรอ” เธอถามอย่างไม่แน่ใจ แม่บ้านพยักหน้าและตอบว่า “ค่ะ นายท่านรออยู่นานแล้วค่ะ” เฮ่อชิงชิงสูดลมหายใจ จากนั้นดึงแขนเสื้อปิดรูเข็มฉีดยาที่อยู่หลังมือไว้ เธอท้องได้สองเดือนแล้ว ย้อนกลับไปตอนครั้งแรกที่เธอท้อง เธอดีใจมากและรีบบอกข่าวดีนั้นให้กับสามีที่แต่งงานมาแล้วสามปีทราบ เพราะคิดว่าจะเป็นโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาสองคนให้ดีขึ้น แต่คาดไม่ถึงว่าเขาไม่อยากให้กำเนิดลูก... แต่คราวนี้หมอกลับเตือนเธอ และไม่อนุญาตให้เธอทำแท้งอีก ดั้งนั้นการท้องครั้งนี้ เธอจึงคิดจะปกปิดจากสามีและแอบคลอดลูกออกมา เธอผลักประตูด้วยความกลัว เฮ่อชิงชิงฝืนยิ้มและพูดว่า “คุณกลับมาแล้ว...” ชายหนุ่มนั่งอยู่บนโซฟา หน้าตาหล่อเหลาแต่แข็งกระด้าง เขามองหน้าเธอด้วยแววตาเย็นชา “เธอท้อง” คำที่พูดจากปากเขาแค่ประโยคสั้นๆ สีหน้าของเฮ่อชิงชิงซีดลงทันที เธอส่ายหน้า “ฉันมะ...ไม่ได้ท้อง! ” ไป๋เหลิ่งฉิงเงยหน้ามองเธออย่างเลือดเย็นและตะคอก “โกหก!” ชายหนุ่มรู้ทันคำพูดของเธอ เขาดีดตัวลุกขึ้นและพาร่างสูงกำยำเดินเข้าหาหญิงสาวอย่างเยือกเย็น “เธอมีสองตัวเลือก จะไปโรงพยาบาลเองหรือให้ฉันสั่งคนมาจัดการ” เฮ่อชิงชิงหวนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งที่เธอท้อง เธอพยายามปฏิเสธไม่ไปทำแท้ง แต่สุดท้ายผู้ชายคนนี้ก็สั่งบอดี้การ์ดสองคนลากเธอไปโรงพยาบาลเพื่อทำแท้ง สร้างความอับอายและทำให้เธอกลายเป็นตัวตลกของสังคม เธอเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลเฮ่อ ผู้ที่หน้าด้านแย่งแม้กระทั่งคนรักของน้องสาวตัวเอง ปัจจุบันต้องทนทุกข์ทรมานได้รับกรรมที่ตนเองก่อ สามีก็ไม่อยากมีลูกกับเธอ อีกทั้งไม่มีฐานะในบ้านแม้แต่น้อย เฮ่อชิงชิงก้าวถอยหลังพร้อมกับกุมท้องไว้ “ไป๋เหลิ่งฉิง ฉันยอมหย่ากับคุณ คุณอยากไปหาเฮ่ออีเหลิน อยากอยู่กับเธอก็ตามใจ แต่ฉันขอร้อง ฉันต้องการแค่ลูก” เฮ่ออีเหลิน เป็นน้องสาวต่างมารดาของเธอ และเป็นคนรักของไป๋เหลิ่งฉิง แต่หลังจากที่พวกเค้าหมั้นกันแล้ว จู่ๆ เฮ่ออีเหลินก็หายตัวไปและไม่เคยปรากฏตัวอีก ด้านไป๋เหลิ่งฉิง นับวันก็ยิ่งเกลียดชังเฮ่อชิงชิงเข้ากระดูกดำ ไป๋เหลิ่งฉิงมองเธออย่างไร้ความรู้สึก ทุกคำที่เขาพูดออกมาล้วนเต็มไปด้วยความเย็นชา “เธอคิดว่าฉันจะปล่อยให้เธอคลอดลูกของฉันเหรอ!” เฮ่อชิงชิงตัวสั่น เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะโหดร้ายขนาดนี้ ชายหนุ่มละสายตาจากเธอและเดินไปที่ประตู “ถ้าเธอไม่ไปโรงพยาบาลพรุ่งนี้ อย่ามาโทษที่ฉันทำให้เธออับอายอีกครั้ง จำไว้!” พูดจบเขาก็เดินจากไป ในห้อง เฮ่อชิงชิงกุมหน้านิ่งและร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวดอาการปวดท้องค่อยๆ กำเริบขึ้น ทั้งที่หมอเพิ่งเตือนเธอว่าห้ามเครียด มิเช่นนั้นอาจจะมีผลกับลูกในท้องได้ เธอสูดลมหายใจเพื่อควบคุมสติอารมณ์ เป็นตายยังไง ครั้งนี้เธอจะไม่ยอมไปทำแท้งเด็ดขาด ในเมื่อไป๋เหลิ่งฉิงไม่สนใจเธอแล้ว เธอก็จะออกไปจากจากที่นี่ ไปหาที่พักสักแห่งเพื่อคลอดลูก เมื่อคิดได้ เฮ่อชิงชิงก็รีบหยิบกระเป๋าและวิ่งออกไป ไม่มีเวลาแม้กระทั่งจะเก็บของติดตัว “คุณเฮ่อค่ะ ดึกขนาดนี้ คุณเฮ่อจะไปไหนคะ” แม่บ้านวิ่งมาถาม แต่ เฮ่อชิงชิงไม่ได้ตอบ รีบขึ้นรถและขับออกไปนอกเมือง เธอจะไปจากที่นี่กับลูกเธอ... รถขับออกจากรีสอร์ต มุ่งออกไปทางนอกเมืองเรื่อยๆ จู่ๆ ระหว่างที่เธอขับรถผ่านไฟแดงแรก ก็มีรถคันหนึ่งพุ่งชนรถเธออย่างกะทันหัน รถของเธอถูกเฉี่ยวชน เธอเริ่มเจ็บท้องขึ้นเรื่อยๆ เธอสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ จนความเจ็บเริ่มลดลงจึงเปิดประตูรถเพื่อลงไปดูสภาพรถคู่กรณี หน้าต่างของรถนั้นเปิดอยู่และคนที่นั่งอยู่ในรถคือ เฮ่ออีเหลิน น้องสาวที่หายตัวไปเมื่อสามปีที่แล้ว บทที่ 2 เฮ่ออีเหลินไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัยทำให้หน้าผากเธอได้รับบาดเจ็บ เลือดไหลอาบใบหน้าขาวใส “เฮ่ออีเหลิน น้องกลับมาแล้ว” เฮ่อชิงชิงอ้าปากค้าง เธอไม่คิดว่าจะเจอน้องสาวในคืนนี้ แต่ก็เป็นเรื่องดี เพราะหากเฮ่ออีเหลินกลับมา เท่ากับว่าไป๋เหลิ่งฉิงจะต้องปล่อยเธอไป “ดีเลย น้อง...” เฮ่อชิงชิงพูดยังไม่จบก็ถูกเฮ่ออีเหลินพูดสวนออกมาอย่างน้อยใจ “พี่ค่ะ ทำไมพี่ต้องทำร้ายฉันครั้งแล้วครั้งเล่า” เฮ่อชิงชิงไม่เข้าใจที่น้องสื่อ “น้องหมายความว่าไง” เฮ่ออีเหลินร้องไห้พลางต่อว่าพี่สาว “เมื่อก่อนพี่ไล่ฉันออกไป เพื่อจะได้แต่งงานกับพี่เหลิ่งฉิง ฉันก็ยอมเพื่อความสุขของพี่ แต่ตอนนี้ฉันกลับมาเพราะคิดถึงพ่อแม่ พี่ยังจะฆ่าฉันให้ตาย ทำไมพี่ถึงเลวขนาดนี้” “เธอพูดอะไร” เฮ่อชิงชิงขมวดคิ้ว “เมื่อก่อนเธอก็หายตัวไป แล้วตอนนี้เธอก็เป็นคนขับมาชนฉันก่อน” ถ้าเธอคาดเข็มขัด ก็ไม่มีทางบาดเจ็บหรอก! ทันใดนั้น เฮ่ออีเหลินก็กดวางสายที่กำลังคุยกับไป๋เหลิ่งฉิง และมองหน้าเ
Heat: 608
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader - Novel,Comic

41 Days

ท่านครับ นายหญิงแต่งงานใหม่แล้ว “นายหญิงคะ นายท่านบอกว่าวันนี้ไม่กลับ จะค้างคืนที่ตึกจุ้ยเซียง แล้วก็บอกให้นายหญิงสงวนเนื้อตัวให้ดีๆ อย่าถือโอกาสออกไปหาผู้ชายตอนที่เขาไม่อยู่” “หึ!” ลู่เซียงซือยกยิ้มมุมปากหัวเราะเยาะตัวเอง พลางโบกมือให้สาวใช้เอาอาหารที่อุ่นแล้วอุ่นอีกกลับไปเก็บ จากนั้นก็หันหลังเดินเข้าห้องแล้วปิดไฟ เธอจำไม่ได้แล้วว่าสามีของเธอคนนี้ พลตรีต้วนเสวียหมิงไม่ได้กลับมาค้างคืนเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว ตั้งแต่ทั้งคู่แต่งงานกันมาสามปี ต้วนเสวียหมิงกลับบ้านแทบจะนับครั้งได้ หรือต่อให้กลับบ้าน ก็จะพาสาวๆ สวยๆ เข้ามาในบ้านด้วย หลังจากนั้นก็ไล่เธอไปนอนห้องแม่บ้าน จนเธอซึ่งเป็นนายหญิงตระกูลต้วนกลายเป็นตัวตลกของคนในบ้าน แม้แต่สาวใช้ก็ยังไม่เคารพ ลู่เซียงซือนอนร้องไห้อยู่บนเตียง ภาพต้วนเสวียหมิงพลอดรักกับสาวสวยอยู่ที่ตึกจุ้ยเซียงฉายเข้ามาในหัวของเธอไม่หยุด ก่อนจะสะลึมสะลือเข้าสู่ห้วงความฝัน กลางดึก ระหว่างกึ่งฝันกึ่งตื่น เธอรู้สึกถึงความหนักอึ้งบนร่าง ลู่เซียงซือยังไม่ทันได้ลืมตา กระโปรงนอนของเธอก็ถูกมือใหญ่เลิกขึ้นอย่างหยาบคาย ความแสบร้อนที่สอดแทรกเข้ามาทำให้หญิงสาวทรมานจนได้สติในทันที ความปวดร้าวจู่โจมไปทั่วทั้งร่าง “เจ็บ!” เสียงกระซิบแผ่วเบาของลู่เซียงซือเจือสะอื้น ผู้ชายที่อยู่บนร่างของเธอไม่สะทกสะท้าน เขาโน้มตัวลง ลมหายใจคละคลุ้งด้วยกลิ่นสุรารดศีรษะของลู่เซียงซือ “จิ่นเยวีย ผมต้องการคุณ.....” ชายหนุ่มเรียกชื่อผู้หญิงอีกคน ลู่เซียงซือตกใจมาก เธอพยายามใช้แรงทั้งหมดที่มีส่งเสียงร้องตะโกน “เสวียหมิง ฉันไม่ใช่จิ่นเยวีย เธอเป็นแม่เลี้ยงของคุณไปแล้ว คุณคิดกับเธอแบบนั้นไม่ได้.....” ยังไม่ทันจบประโยค ชายหนุ่มก็ผละออกมาจากร่างของลู่เซียงซือ เขาจ้องมองเธออย่างดุดัน ดึงปืนพกที่ทำจากทองคำบริสุทธิ์ออกมาจากเอว แล้วกดลงที่ท้ายทอยของลู่เซียงซือ พลางแผดเสียงดังลั่น “ลู่เซียงซือ ถ้าเธอพูดอีกประโยค เชื่อไหมว่าฉันฆ่าเธอทิ้งได้ทันที!” ลู่เซียงซือนิ่งเงียบ มีเพียงน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตาและไหลซึมลงสู่เตียงนอน เฉินจิ่นเยวียเป็นรักแรกของต้วนเสวียหมิง และเป็นผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด แต่สุดท้ายเธอกลับไปแต่งงานกับพ่อของต้วนเสวียหมิง นายพลผู้ยิ่งใหญ่ต้วนโหย่วเต๋อ และเธอก็กลายเป็นแม่เลี้ยงของต้วนเสวียหมิง ต้วนเสวียหมิงนั่งอยู่บนร่างของลู่เซียงซือ หอบหายใจด้วยความโกรธ สุดท้ายเข้าก็โยนปืนพกลงพื้น แล้วตะคอกใส่ลู่เซียงซืออย่างหมดความอดท
Heat: 584
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader - Novel,Comic

32 Days

ท่านครับ นายหญิงแต่งงานใหม่แล้ว “นายหญิงคะ นายท่านบอกว่าวันนี้ไม่กลับ จะค้างคืนที่ตึกจุ้ยเซียง แล้วก็บอกให้นายหญิงสงวนเนื้อตัวให้ดีๆ อย่าถือโอกาสออกไปหาผู้ชายตอนที่เขาไม่อยู่” “หึ!” ลู่เซียงซือยกยิ้มมุมปากหัวเราะเยาะตัวเอง พลางโบกมือให้สาวใช้เอาอาหารที่อุ่นแล้วอุ่นอีกกลับไปเก็บ จากนั้นก็หันหลังเดินเข้าห้องแล้วปิดไฟ เธอจำไม่ได้แล้วว่าสามีของเธอคนนี้ พลตรีต้วนเสวียหมิงไม่ได้กลับมาค้างคืนเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว ตั้งแต่ทั้งคู่แต่งงานกันมาสามปี ต้วนเสวียหมิงกลับบ้านแทบจะนับครั้งได้ หรือต่อให้กลับบ้าน ก็จะพาสาวๆ สวยๆ เข้ามาในบ้านด้วย หลังจากนั้นก็ไล่เธอไปนอนห้องแม่บ้าน จนเธอซึ่งเป็นนายหญิงตระกูลต้วนกลายเป็นตัวตลกของคนในบ้าน แม้แต่สาวใช้ก็ยังไม่เคารพ ลู่เซียงซือนอนร้องไห้อยู่บนเตียง ภาพต้วนเสวียหมิงพลอดรักกับสาวสวยอยู่ที่ตึกจุ้ยเซียงฉายเข้ามาในหัวของเธอไม่หยุด ก่อนจะสะลึมสะลือเข้าสู่ห้วงความฝัน กลางดึก ระหว่างกึ่งฝันกึ่งตื่น เธอรู้สึกถึงความหนักอึ้งบนร่าง ลู่เซียงซือยังไม่ทันได้ลืมตา กระโปรงนอนของเธอก็ถูกมือใหญ่เลิกขึ้นอย่างหยาบคาย ความแสบร้อนที่สอดแทรกเข้ามาทำให้หญิงสาวทรมานจนได้สติในทันที ความปวดร้าวจู่โจมไปทั่วทั้งร่าง “เจ็บ!” เสียงกระซิบแผ่วเบาของลู่เซียงซือเจือสะอื้น ผู้ชายที่อยู่บนร่างของเธอไม่สะทกสะท้าน เขาโน้มตัวลง ลมหายใจคละคลุ้งด้วยกลิ่นสุรารดศีรษะของลู่เซียงซือ “จิ่นเยวีย ผมต้องการคุณ.....” ชายหนุ่มเรียกชื่อผู้หญิงอีกคน ลู่เซียงซือตกใจมาก เธอพยายามใช้แรงทั้งหมดที่มีส่งเสียงร้องตะโกน “เสวียหมิง ฉันไม่ใช่จิ่นเยวีย เธอเป็นแม่เลี้ยงของคุณไปแล้ว คุณคิดกับเธอแบบนั้นไม่ได้.....” ยังไม่ทันจบประโยค ชายหนุ่มก็ผละออกมาจากร่างของลู่เซียงซือ เขาจ้องมองเธออย่างดุดัน ดึงปืนพกที่ทำจากทองคำบริสุทธิ์ออกมาจากเอว แล้วกดลงที่ท้ายทอยของลู่เซียงซือ พลางแผดเสียงดังลั่น “ลู่เซียงซือ ถ้าเธอพูดอีกประโยค เชื่อไหมว่าฉันฆ่าเธอทิ้งได้ทันที!” ลู่เซียงซือนิ่งเงียบ มีเพียงน้ำตาที่เอ่อล้นออกมาจากดวงตาและไหลซึมลงสู่เตียงนอน เฉินจิ่นเยวียเป็นรักแรกของต้วนเสวียหมิง และเป็นผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด แต่สุดท้ายเธอกลับไปแต่งงานกับพ่อของต้วนเสวียหมิง นายพลผู้ยิ่งใหญ่ต้วนโหย่วเต๋อ และเธอก็กลายเป็นแม่เลี้ยงของต้วนเสวียหมิง ต้วนเสวียหมิงนั่งอยู่บนร่างของลู่เซียงซือ หอบหายใจด้วยความโกรธ สุดท้ายเข้าก็โยนปืนพกลงพื้น แล้วตะคอกใส่ลู่เซียงซืออย่างหมดความอดท
Heat: 516
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader - Novel,Comic

36 Days

ล้างแค้นแทนรัก บทที่ 0001 เจ้าสาวไม่ใช่เธอ “เฉินหมิง คุณไมเคยคิดถึงฉันเลยใช่ไหม” เฉียวจื่ออันเข้าไปขวางเจ้าบ่าวในงานแต่งงาน เธอจ้องมองชายหนุ่มที่เติบโตมาด้วยกันด้วยแววตาลึกซึ้ง “คุณเคยบอกฉันว่าคุณจะแต่งงานกับฉัน ให้ฉันเป็นภรรยาของคุณ…” “หลบไป” กู้เฉินหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาพลางมองเธอด้วยแววตาที่ฉายชัดถึงความเกลียดชัง เมื่อเฉียวจื่ออันเห็นสายตาของเขาที่มองเธอ พลันรู้สึกเจ็บปวดใจเป็นอย่างมาก เธอกำหมัดแน่นก่อนที่จะกล่าวตอบว่า “ฉันไม่หลบ ถ้าฉันหลบ คุณก็ไปแต่งงานกับผู้หญิงอื่น…” และผู้หญิงคนนั้นยังเป็นคนที่ฆ่ามารดาของเธอและแย่งทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของเธอไปอีก นั่นก็คือพี่สาวต่างมารดาของเธอนั่นเอง ‘เฉียวจื่อเวย!’ กู้เฉินหมิงขมวดคิ้วขึ้น เขาหมดความอดทนจนไม่อยากจะต่อปากต่อคำกับเธอ จึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายไปที่พนักงานรักษาความปลอดภัยเพื่อให้นำตัวเฉียวจื่ออันออกไป “ไม่นะ…” เฉียวจื่ออันขัดขืนและคว้าแขนของกู้เฉินหมิงเอาไว้พร้อมกับตะโกนออกมาว่า “เฉินหมิง คุณคิดให้ดี ๆ สิ ฉันคืออันอัน คนที่เติบโตมาพร้อมกับคุณ คนที่รักคุณ…อ๊า!” เธอยังพูดไม่ทันจบก็ถูกกู้เฉินหมิงสะบัดมือออกจนร่างเซและล้มลงไปบนพื้น “เฉียวจื่ออัน คุณไม่รู้จักอับอายบ้างหรือ ผมบอกคุณกี่ครั้งแล้วว่าผมไม่รู้จักคุณ! และไม่เคยรักคุณเลย คนที่ผมรักคือเวยเวยคนเดียวเท่านั้น!” ทันทีที่กล่าวจบ เขาก็ก้าวข้ามร่างของเฉียวจื่ออันไป “เฉินหมิง” เสียงอันนุ่มนวลของเฉียวจื่อเวยดังมาจากอีกฟากฝั่งหนึ่งของทางเดิน “เร็วสิคะ งานแต่งงานของเราจะเริ่มขึ้นแล้ว” “ผมมาแล้ว” กู้เฉินหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เหนื่อยไหม เมื่อเช้าคุณยังไม่ได้ทานอะไรเลย” “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ…” ทั้งสองพูดคุยกันอย่างหวานชื่นและค่อย ๆ เดินจากไป เมื่อเฉียวจื่ออันที่ยังคงคุกเข่าอยู่บนพื้นได้เห็นภาพนั้นเข้าก็ก้มหน้าลงและยิ้มเจื่อน ๆ เธอต่างหากที่เป็นคุณหนูของบ้านตระกูลเฉียว แต่หลังจากที่เฉียวจื่อเวยเข้ามา เธอก็ถูกบิดาของเธอไล่ออกจากบ้านอย่างไร้ความปรานีและคนรักที่เคยสาบานกับเธอไว้ว่าจะแต่งงานกันก็ถูกเฉียวจื่อเวยฉวยโอกาสแย่งไปหลังจากที่เขาประสบอุบัติเหตุ สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอล้วนถูกเฉียวจื่อเวยแย่งชิงไปทั้งหมด… เธอจะยอมไม่ได้เด็ดขาด! เฉียวจื่ออันลุกขึ้น กัดริมฝีปากตัวเองด้วยความโกรธและเดินมุ่งหน้าเข้าไปในงานแต่งงาน จะยอมไม่ได้เด็ดขาด เธอจะยอมแพ้เฉียวจื่อเวยแบบนี้ไม่ได้!… “นี่แกคิดจะทำอะไร!” ข
Heat: 494
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader - Novel,Comic

32 Days

กู้ลั่วไป๋ ลูกสาวคนโตของตระกูลกู้ถูกน้องสาววางแผนทำร้าย แต่ในช่วงวิกฤตอันตรายนั้น กลับมีชายหนุ่มปรากฎตัวขึ้นมาเป็นความหวังสุดท้ายของเธอลี่ซือเจี๋ย นักธุรกิจไฟแรงที่ถูกคุณปู่พาสาวๆ มาให้ดูตัวด้วยจนปวดหัวคนสองคนที่ไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ จึงมาคบกันโดยบังเอิญ แต่ยิ่งนานวันเข้าลี่ซือเจี๋ยกลับพบว่า ตัวเองแอบเผลอมีความรู้สึกลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว “เดี๋ยวก่อนนะ...เขาน่ะไม่ใช่ความหวังอะไรทั้งนั้น! เขาคือโรคจิต!” “หืม เป็นผู้หญิงของฉันแล้วยังจะคิดหนีไปไหนอีก”
Heat: 444
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: OPEN_LINK
iReader

32 Days

“คุณเฮ่อค่ะ คุณทำแท้งมาแล้วสามครั้งแล้ว หมอไม่อยากให้คุณทำครั้งที่สี่แล้ว ในเมื่อคุณท้องแล้ว คุณควรปรึกษากับสามีเพื่อเอาเด็กไว้นะค่ะ” ระหว่างทางกลับบ้าน เฮ่อชิงชิงยังคิดถึงคำพูดของหมออยู่ สี่ทุ่ม เธอจอดรถที่สวนของรีสอร์ต แม่บ้านรีบออกมาต้อนรับและมองหน้าเธอด้วยสีหน้าสงสัย เฮ่อชิงชิงรู้สึกตื่นเต้น จนเผลอกำหูกระเป๋าในมือแน่น “คืนนี้เขากลับมาแล้วเหรอ” เธอถามอย่างไม่แน่ใจ แม่บ้านพยักหน้าและตอบว่า “ค่ะ นายท่านรออยู่นานแล้วค่ะ” เฮ่อชิงชิงสูดลมหายใจ จากนั้นดึงแขนเสื้อปิดรูเข็มฉีดยาที่อยู่หลังมือไว้ เธอท้องได้สองเดือนแล้ว ย้อนกลับไปตอนครั้งแรกที่เธอท้อง เธอดีใจมากและรีบบอกข่าวดีนั้นให้กับสามีที่แต่งงานมาแล้วสามปีทราบ เพราะคิดว่าจะเป็นโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาสองคนให้ดีขึ้น แต่คาดไม่ถึงว่าเขากลับพาเธอไปโรงพยาบาล และสั่งให้เธอทำแท้งอย่างโหดร้าย ต่อมาเมื่อเธอท้องครั้งที่สองเหตุการณ์ก็เหมือนเดิม พอเธอท้องครั้งที่สามจึงพยายามปิดบังเขา ตั้งใจจะแอบไปทำแท้งเองเพื่อไม่ให้ร่างกายเธอบอบช้ำไปมากกว่านี้ แต่คราวนี้หมอกลับเตือนเธอ และไม่อนุญาตให้เธอทำแท้งอีก ดั้งนั้นการท้องครั้งนี้ เธอจึงคิดจะปกปิดจากสามีและแอบคลอดลูกออกมา เธอผลักประตูด้วยความกลัว เฮ่อชิงชิงฝืนยิ้มและพูดว่า “คุณกลับมาแล้ว...” ชายหนุ่มนั่งอยู่บนโซฟา หน้าตาหล่อเหลาแต่แข็งกระด้าง เขามองหน้าเธอด้วยแววตาเย็นชา “เธอท้อง” คำที่พูดจากปากเขาแค่ประโยคสั้นๆ สีหน้าของเฮ่อชิงชิงซีดลงทันที เธอส่ายหน้า “ฉันมะ...ไม่ได้ท้อง! ” ไป๋เหลิ่งฉิงเงยหน้ามองเธออย่างเลือดเย็นและตะคอก “โกหก!” ชายหนุ่มรู้ทันคำพูดของเธอ เขาดีดตัวลุกขึ้นและพาร่างสูงกำยำเดินเข้าหาหญิงสาวอย่างเยือกเย็น “เธอมีสองตัวเลือก จะไปทำแท้งเองหรือให้ฉันสั่งคนมาจัดการ” เฮ่อชิงชิงหวนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งที่เธอท้อง เธอพยายามปฏิเสธไม่ไปทำแท้ง แต่สุดท้ายผู้ชายคนนี้ก็สั่งบอดี้การ์ดสองคนลากเธอไปโรงพยาบาลเพื่อทำแท้ง สร้างความอับอายและทำให้เธอกลายเป็นตัวตลกของสังคม ‘เฮ่อชิงชิง’ ลูกสาวคนโตของตระกูลเฮ่อ ผู้ที่หน้าด้านแย่งแม้กระทั่งคนรักของน้องสาวตัวเอง ปัจจุบันต้องทนทุกข์ทรมานได้รับกรรมที่ตนเองก่อ ทุกครั้งที่ตั้งท้องก็จะถูกสามีสั่งให้ไปทำแท้ง อีกทั้งไม่มีฐานะในบ้านแม้แต่น้อย เฮ่อชิงชิงก้าวถอยหลังพร้อมกับกุมท้องไว้ “ไป๋เหลิ่งฉิง ฉันยอมหย่ากับคุณ คุณอยากไปหาเฮ่ออีเหลิน อยากอยู่กับเธอก็ตามใจ แต่ฉันขอร้อง อย่าทำร้ายลูกของฉันเลย” เฮ่ออีเหลิน เป็นน้องสาวต่างมารดาของเธอ และเป็นคนรักของไป๋เหลิ่งฉิง แต่หลังจากที่พวกเค้าหมั้นกันแล้ว จู่ๆ เฮ่ออีเหลินก็หายตัวไปและไม่เคยปรากฏตัวอีก ด้านไป๋เหลิ่งฉิง นับวันก็ยิ่งเกลียดชังเฮ่อชิงชิงเข้ากระดูกดำ ไป๋เหลิ่งฉิงมองเธออย่างไร้ความรู้สึก ทุกคำที่เขาพูดออกมาล้วนเต็มไปด้วยความเย็นชา “เธอคิดว่าฉันจะปล่อยให้ผู้หญิงอย่างเธอคลอดลูกของฉันอย่างนั้นเหรอ!” เฮ่อชิงชิงตัวสั่น เธอไม่เคยคิดว่าเขาจะโหดร้ายขนาดนี้ ชายหนุ่มละสายตาจากเธอและเดินไปที่ประตู “ถ้าฉันยังไม่ได้ยินข่าวเธอทำแท้งภายในพรุ่งนี้ อย่ามาโทษที่ฉันทำให้เธออับอายอีกครั้ง จำไว้!” พูดจบเขาก็เดินจากไป ในห้อง เฮ่อชิงชิงกุมหน้านิ่งและร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวดอาการปวดท้องค่อยๆ กำเริบขึ้น ทั้งที่หมอเพิ่งเตือนเธอว่าห้ามเครียด มิเช่นนั้นอาจจะมีผลกับลูกในท้องได้ เธอสูดลมหายใจเพื่อควบคุมสติอารมณ์ เป็นตายยังไง ครั้งนี้เธอจะไม่ยอมไปทำแท้งเด็ดขาด ในเมื่อไป๋เหลิ่งฉิงไม่สนใจเธอแล้ว เธอก็จะออกไปจากจากที่นี่ ไปหาที่พักสักแห่งเพื่อคลอดลูก เมื่อคิดได้ เฮ่อชิงชิงก็รีบหยิบกระเป๋าและวิ่งออกไป ไม่มีเวลาแม้กระทั่งจะเก็บของติดตัว “คุณเฮ่อค่ะ ดึกขนาดนี้ คุณเฮ่อจะไปไหนคะ” แม่บ้านวิ่งมาถาม แต่ เฮ่อชิงชิงไม่ได้ตอบ รีบขึ้นรถและขับออกไปนอกเมือง เธอจะไปจากที่นี่กับลูกเธอ... รถขับออกจากรีสอร์ต มุ่งออกไปทางนอกเมืองเรื่อยๆ จู่ๆ ระหว่างที่เธอขับรถผ่านไฟแดงแรก ก็มีรถคันหนึ่งพุ่งชนรถเธออย่างกะทันหัน รถของเธอถูกเฉี่ยวชน เธอเริ่มเจ็บท้องขึ้นเรื่อยๆ เธอสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ จนความเจ็บเริ่มลดลงจึงเปิดประตูรถเพื่อลงไปดูสภาพรถคู่กรณี หน้าต่างของรถนั้นเปิดอยู่และคนที่นั่งอยู่ในรถคือ เฮ่ออีเหลิน น้องสาวที่หายตัวไปเมื่อสามปีที่แล้ว บทที่ 2 เธอกล้าทำร้ายน้อง เฮ่ออีเหลินไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัยทำให้หน้าผากเธอได้รับบาดเจ็บ เลือดไหลอาบใบหน้าขาวใส “เฮ่ออีเหลิน น้องกลับมาแล้ว” เฮ่อชิงชิงอ้าปากค้าง เธอไม่คิดว่าจะเจอน้องสาวในคืนนี้ แต่ก็เป็นเรื่องดี เพราะหากเฮ่ออีเหลินกลับมา เท่ากับว่าไป๋เหลิ่งฉิงจะต้องปล่อยเธอไป “ดีเลย น้อง...” เฮ่อชิงชิงพูดยังไม่จบก็ถูกเฮ่ออีเหลินพูดสวนออกมาอย่างน้อยใจ “พี่ค่ะ ทำไมพี่ต้องทำร้ายฉันครั้งแล้วครั้งเล่า” เฮ่อชิงชิงไม่เข้าใจที่น้องสื่อ “น้องหมายความว่าไง” เฮ่ออีเหลินร้องไห้พลางต่อว่าพี่สาว “เมื่อก่อนพี่ไล่ฉันออกไป เพื่อจะได้แต่งงานกับพี่เหลิ่งฉิง ฉันก็ยอมเพื่อความสุขของพี่ แต่ตอ
Heat: 437
Website URL: 1357465979
Headline: N/A
Button label: INSTALL_MOBILE_APP
iReader

31 Days

"เนื่องจากถูกแม่เลี้ยงจัดฉากทำร้าย เธอจึงถูกชายลึกลับพรากความบริสุทธิ์ไป จากนั้นก็ถูกบังคับให้ไปอยู่เมืองนอก ห้าปีต่อมาเธอจึงกลับมาพร้อมกับเด็กแฝดหน้าตาน่ารักน่าชัง วันแรกที่กลับมาถึง ก็ต้องมีเหตุให้เธอพบกับประธานหนุ่มสุดหล่อผู้แสนเย็นชา ชายคนนั้นทำให้เธอตกใจอย่างมาก เพราะหน้าตาของประธานหนุ่มกับลูกชายของเธอเหมือนกันอย่างกับแกะ ต่อมาคลิปวิดีโอของลูกแฝดทั้งสองก็เริ่มเป็นกระแสบนโลกออนไลน์ จนวันหนึ่งท่านประธานหนุ่มต้องดิ่งมาหาเธอ พร้อมกับยืนขวางทางกล่าวว่า “นี่คุณ เรามาตกลงกันเรื่องสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกๆ ได้ไหม” “ฉันไม่คุย!” ชายหนุ่มผลักเธอจนติดกำแพงพร้อมใช้แขนตรึงเธอไว้ “งั้นก็ได้ เราไม่คุยเรื่องลูก แต่มาตกลงกันดีกว่าว่าวันไหนจะไปจดทะเบียนสมรสกันดี!” ตอนที่ 1 แผนการของแม่เลี้ยง โอ๊ย! เจ็บ ... ช่วงรุ่งสาง แสงแดดแรกของเช้าวันใหม่สาดส่องเข้ามา ทำให้ถังโยวโยวสะดุ้งตื่นขึ้นพร้อมกับอาการปวดหัว เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น แล้วพบว่าที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ เมื่อเหลือบมองไปที่พื้นก็เห็นเสื้อผ้ากระจัดกระจายอยู่เกลื่อนพื้น เธอเบิกตากว้างอย่างตกใจ ก่อนยกมือข้างหนึ่งขึ้นกุมขมับ เธอพยายามคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนที่ผ่านมา ทว่าคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เธอจำอะไรไม่ได้เลยสักนิด รู้แต่เพียงว่าถูกตีศีรษะจนสลบไป ในขณะที่นอนอยู่บนเตียง เธอก็รู้สึกปวดระบมไปทั่วเรือนร่าง ทรมานทั้งกายทั้งใจอย่างบอกไม่ถูก ถังโยวโยวคิดทบทวนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็คิดไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนกันแน่ เธอพยายามตั้งสติ ก่อนคว้าผ้าห่มมาพันไว้รอบตัว กลิ่นอับที่อบอวลภายในห้อง ยิ่งทำให้เธอรู้สึกมึนงงมากขึ้นกว่าเดิม ทันใดนั้น เธอพลันนึกขึ้นได้ว่า เธอแอบได้ยินแม่เลี้ยงด่าทอแม่ของเธอ จึงทำให้เธอโมโหจนเลือดขึ้นหน้า จึงตัดสินใจผลักลูกชายของแม่เลี้ยงให้ตกลงจากระเบียง หลังจากนั้น เธอจึงถูกแม่เลี้ยงและลูกสาวอีกคนของนางรุมทำร้ายจนสลบไป พอรู้สึกตัวอีกที ก็นอนอยู่ที่โรงแรมนี้เสียแล้ว ถังโยวโยวเริ่มรู้สึกเดือดดาลขึ้นมาอีกครั้ง เธอผลุนผลันลุกขึ้นจากเตียง พลางก้มลงหยิบเสื้อผ้าบนพื้นมาสวมอย่างเร่งรีบ และเห็นนาฬิกาเรือนหนึ่งร่วงลงมาบนพื้นห้อง... ขณะก้มลงเก็บ เธอเหลือบไปเห็นเสื้อสูทของผู้ชายที่พาดไว้บนพนักเก้าอี้... ด้วยความคับแค้นใจอย่างท่วมท้น เธอเขวี้ยงนาฬิกาข้อมือเรือนนั้นใส่ผนังห้อง คิดในใจว่าเขาพรากความบริสุทธิ์ของเธอไป แต่กลับตอบแทนด้วยนาฬิกาเพียงแค่เรือนเดียวงั้นหรือ ขณะที่ก้าวเดิน เธอรู้สึกเจ็บปวดร่างกาย จึงฝืนใจเดินไปที่ห้องน้ำ และได้เห็นสภาพร่างกายที่ถูกทำร้าย ถังโยวโยวจ้องมองใบหน้าปูดบวมของตน นึกขึ้นได้ว่าถูกแม่เลี้ยงและลูกสาวตบตีอย่างรุนแรง หัวใจของเธอเริ่มเต้นรัวแรงขึ้น ด้วยความเดือดดาลที่สุมอยู่ในทรวง ผู้ชายคนไหนกันที่ทำได้แม้กระทั้งคนบาดเจ็บ ถังโยวโยวรีบเข้าอาบน้ำขัดถูร่างกายเพื่อชำระล้างคราบสกปรก หลังจากอาบน้ำเสร็จก็รีบออกจากโรงแรม สิบนาทีต่อมา ประตูห้องข้างๆ ก็เปิดออก เด็กสาววัยแรกรุ่นหน้าตาสะสวยเดินออกมา หญิงสาวท่าทางมั่นใจผู้นี้ เดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องของถังโยวโยว ก่อนหยิบบัตรที่ใช้เปิดห้องออกจากกระเป๋าถือ และเอาไปแตะที่ตัวรับสัญญาณเปิดประตูห้อง เมื่อเห็นสภาพห้องที่ดูยุ่งเหยิงเช่นนั้น หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ เธอถลกผ้าห่มบนเตียงออก จึงเห็นร่องรอยบนผ้าปูเตียงสีขาวผืนนั้น เธอกัดฟันกรอด พร้อมกับพูดด้วยความแค้นว่า “ยังบริสุทธิ์อยู่หรอกหรือ แบบนี้แสดงว่าหล่อนกับลู่ซวนเฉินไม่เคย... ทั้งที่เป็นแฟนกันมาตั้งสองปีเนี่ยนะ ดีละ ถ้าซวนเฉินรู้ว่าหล่อนผ่านมือคนอื่นมาแล้ว เขาต้องเป็นฝ่ายตีตัวออกห่างจากถังโยวโยวแน่” ขณะที่ถังเสวี่ยโหรวกำลังหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เพื่อถ่ายหลักฐานเหล่านี้ไปให้คุณแม่เชยชมนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ถังเสวี่ยโหรวสะดุ้งตกใจ ก่อนรีบเดินไปส่องตาแมวบนประตูเพื่อดูว่ามีใครอยู่ด้านนอก “ใครกันน่ะ มีธุระอะไร” ถังเสวี่ยโหรวเอ่ยถามเสียงแข็ง “ผมเป็นตัวแทนของคุณชาย มาเพื่อแสดงความขอบคุณ ที่คุณช่วยชีวิตเขาไว้ครับ” ชายหนุ่มพูดด้วยความสุภาพ เมื่อได้ยินคำว่าแสดงความขอบคุณ ถังเสวี่ยโหรวรีบเอื้อมมือไปเปิดประตู เธอเห็นชายหนุ่มคนนั้นยกมือส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดชุดดำสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง จากนั้นบอดี้การ์ดก็รีบเดินเข้าห้อง “อะไรเนี่ย พวกคุณกำลังจะทำอะไรกันแน่...” ถังเสวี่ยโหรวตกใจจนหน้าซีดเผือด “คุณผู้หญิงอย่าเพิ่งตกใจครับ พวกเราเพียงแค่ต้องการมาดูให้แน่ใจว่า เมื่อคืนคุณชายได้มาพักที่ห้องนี้จริงๆ” ชายหนุ่มพูดด้วยความสุภาพ “คุณชายของคุณงั้นหรือ” ถังเสวี่ยโหรวเบิกตากว้าง ขณะนั้นเอง บอดี้การ์ดสองคนเดินออกมาจากห้อง พร้อมกับถือเสื้อสูทไว้ในมือ ส่วนอีกคนถือนาฬิกาไว้ ชายหนุ่มหยิบเสื้อและนาฬิกามาตรวจดูอีกครั้ง จากนั้นจึงแสดงความยินดีแก่ถังเสวี่ยโหรวด้วยการยื่นนามบัตรให้เธอหนึ่งใบ “นามบัตรใบนี้เป็นของ
Heat: 435
Website URL: 1357465979
Headline: N/A
Button label: LEARN_MORE
iReader

27 Days

"เนื่องจากถูกแม่เลี้ยงจัดฉากทำร้าย เธอจึงถูกชายลึกลับพรากความบริสุทธิ์ไป จากนั้นก็ถูกบังคับให้ไปอยู่เมืองนอก ห้าปีต่อมาเธอจึงกลับมาพร้อมกับเด็กแฝดหน้าตาน่ารักน่าชัง วันแรกที่กลับมาถึง ก็ต้องมีเหตุให้เธอพบกับประธานหนุ่มสุดหล่อผู้แสนเย็นชา ชายคนนั้นทำให้เธอตกใจอย่างมาก เพราะหน้าตาของประธานหนุ่มกับลูกชายของเธอเหมือนกันอย่างกับแกะ ต่อมาคลิปวิดีโอของลูกแฝดทั้งสองก็เริ่มเป็นกระแสบนโลกออนไลน์ จนวันหนึ่งท่านประธานหนุ่มต้องดิ่งมาหาเธอ พร้อมกับยืนขวางทางกล่าวว่า “นี่คุณ เรามาตกลงกันเรื่องสิทธิ์ในการเลี้ยงดูลูกๆ ได้ไหม” “ฉันไม่คุย!” ชายหนุ่มผลักเธอจนติดกำแพงพร้อมใช้แขนตรึงเธอไว้ “งั้นก็ได้ เราไม่คุยเรื่องลูก แต่มาตกลงกันดีกว่าว่าวันไหนจะไปจดทะเบียนสมรสกันดี!” ตอนที่ 1 แผนการของแม่เลี้ยง ช่วงรุ่งสาง เธอเบิกตากว้างอย่างตกใจ ก่อนยกมือข้างหนึ่งขึ้นกุมขมับ เธอพยายามคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนที่ผ่านมา ทว่าคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เธอจำอะไรไม่ได้เลยสักนิด รู้แต่เพียงว่าถูกตีศีรษะจนสลบไป ถังโยวโยวคิดทบทวนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็คิดไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้นกับตนกันแน่ เธอพยายามตั้งสติ ก่อนคว้าผ้าห่มมาพันไว้รอบตัว กลิ่นอับที่อบอวลภายในห้อง ยิ่งทำให้เธอรู้สึกมึนงงมากขึ้นกว่าเดิม ทันใดนั้น เธอพลันนึกขึ้นได้ว่า เธอแอบได้ยินแม่เลี้ยงด่าทอแม่ของเธอ จึงทำให้เธอโมโหจนเลือดขึ้นหน้า จึงตัดสินใจผลักลูกชายของแม่เลี้ยงให้ตกลงจากระเบียง หลังจากนั้น เธอจึงถูกแม่เลี้ยงและลูกสาวอีกคนของนางรุมทำร้ายจนสลบไป พอรู้สึกตัวอีกที ก็นอนอยู่ที่โรงแรมนี้เสียแล้ว ถังโยวโยวเริ่มรู้สึกเดือดดาลขึ้นมาอีกครั้ง เธอผลุนผลันลุกขึ้นจากเตียง พลางก้มลงหยิบเสื้อผ้าบนพื้นมาสวมอย่างเร่งรีบ และเห็นนาฬิกาเรือนหนึ่งร่วงลงมาบนพื้นห้อง... ขณะก้มลงเก็บ เธอเหลือบไปเห็นเสื้อสูทของผู้ชายที่พาดไว้บนพนักเก้าอี้... ด้วยความคับแค้นใจอย่างท่วมท้น เธอเขวี้ยงนาฬิกาข้อมือเรือนนั้นใส่ผนังห้อง คิดในใจว่าเขาพรากความบริสุทธิ์ของเธอไป แต่กลับตอบแทนด้วยนาฬิกาเพียงแค่เรือนเดียวงั้นหรือ ขณะที่ก้าวเดิน เธอรู้สึกเจ็บปวดร่างกาย จึงฝืนใจเดินไปที่ห้องน้ำ และได้เห็นสภาพร่างกายที่ถูกทำร้าย ถังโยวโยวจ้องมองใบหน้าปูดบวมของตน นึกขึ้นได้ว่าถูกแม่เลี้ยงและลูกสาวตบตีอย่างรุนแรง หัวใจของเธอเริ่มเต้นรัวแรงขึ้น ด้วยความเดือดดาลที่สุมอยู่ในทรวง ผู้ชายคนไหนกันที่ทำได้แม้กระทั้งคนบาดเจ็บ ถังโยวโยวรีบเข้าอาบน้ำขัดถูร่างกายเพื่อชำระล้างคราบสกปรก หลังจากอาบน้ำเสร็จก็รีบออกจากโรงแรม สิบนาทีต่อมา ประตูห้องข้างๆ ก็เปิดออก เด็กสาววัยแรกรุ่นหน้าตาสะสวยเดินออกมา หญิงสาวท่าทางมั่นใจผู้นี้ เดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องของถังโยวโยว ก่อนหยิบบัตรที่ใช้เปิดห้องออกจากกระเป๋าถือ และเอาไปแตะที่ตัวรับสัญญาณเปิดประตูห้อง เมื่อเห็นสภาพห้องที่ดูยุ่งเหยิงเช่นนั้น หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ เธอถลกผ้าห่มบนเตียงออก จึงเห็นร่องรอยบนผ้าปูเตียงสีขาวผืนนั้น เธอกัดฟันกรอด พร้อมกับพูดด้วยความแค้นว่า “ยังบริสุทธิ์อยู่หรอกหรือ แบบนี้แสดงว่าหล่อนกับลู่ซวนเฉินไม่เคย... ทั้งที่เป็นแฟนกันมาตั้งสองปีเนี่ยนะ ดีละ ถ้าซวนเฉินรู้ว่าหล่อนผ่านมือคนอื่นมาแล้ว เขาต้องเป็นฝ่ายตีตัวออกห่างจากถังโยวโยวแน่” ขณะที่ถังเสวี่ยโหรวกำลังหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เพื่อถ่ายหลักฐานเหล่านี้ไปให้คุณแม่เชยชมนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ถังเสวี่ยโหรวสะดุ้งตกใจ ก่อนรีบเดินไปส่องตาแมวบนประตูเพื่อดูว่ามีใครอยู่ด้านนอก “ใครกันน่ะ มีธุระอะไร” ถังเสวี่ยโหรวเอ่ยถามเสียงแข็ง “ผมเป็นตัวแทนของคุณชาย มาเพื่อแสดงความขอบคุณ ที่คุณช่วยชีวิตเขาไว้ครับ” ชายหนุ่มพูดด้วยความสุภาพ เมื่อได้ยินคำว่าแสดงความขอบคุณ ถังเสวี่ยโหรวรีบเอื้อมมือไปเปิดประตู เธอเห็นชายหนุ่มคนนั้นยกมือส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดชุดดำสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง จากนั้นบอดี้การ์ดก็รีบเดินเข้าห้อง “อะไรเนี่ย พวกคุณกำลังจะทำอะไรกันแน่...” ถังเสวี่ยโหรวตกใจจนหน้าซีดเผือด “คุณผู้หญิงอย่าเพิ่งตกใจครับ พวกเราเพียงแค่ต้องการมาดูให้แน่ใจว่า เมื่อคืนคุณชายได้มาพักที่ห้องนี้จริงๆ” ชายหนุ่มพูดด้วยความสุภาพ “คุณชายของคุณงั้นหรือ” ถังเสวี่ยโหรวเบิกตากว้าง ขณะนั้นเอง บอดี้การ์ดสองคนเดินออกมาจากห้อง พร้อมกับถือเสื้อสูทไว้ในมือ ส่วนอีกคนถือนาฬิกาไว้ ชายหนุ่มหยิบเสื้อและนาฬิกามาตรวจดูอีกครั้ง จากนั้นจึงแสดงความยินดีแก่ถังเสวี่ยโหรวด้วยการยื่นนามบัตรให้เธอหนึ่งใบ “นามบัตรใบนี้เป็นของคุณชายของพวกเราเองครับ ผมขอแสดงความยินดีกับคุณด้วย ถ้าคุณขาดเหลืออะไร คุณชายของพวกเราพร้อมดูแลให้ทุกอย่างครับ” “คุณชายของพวกคุณคือใครกันคะ” ถังเสวี่ยโหรวถามด้วยความสงสัย พร้อมกับเอื้อมมือไปรับนามบัตรใบนั้นมา “คุณชายจี้เซียวหานครับ” ชายหนุ่มผู้นั้นเอ่ยชื่อคุณชายของพวกเขาออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ ซึ่งทำให้ถังเส
Heat: 393
Website URL: 1357465979
Headline: N/A
Button label: LEARN_MORE
iReader - Novel,Comic

25 Days

ไม่รักก็ (หย่า) ร้าย บทที่ 0001 นี่คุณช่วยอ่อนโยนหน่อยไม่ได้เหรอไง “อ่ะ...เจ็บ...หนิงจื้อหย่วน นี่คุณช่วยอ่อนโยนหน่อยไม่ได้หรือไง” ลั่วหว่านเหยียนออกมาจากห้องอาบน้ำ เธอยังไม่ทันจะยืนเต็มเท้า ก็โดนผู้ชายคนนั้นกดตัวเธอแนบกับกำแพง “เธอจะขัดขืนอะไรอีก นี่ยังคิดจะแสร้งว่าตัวเองบริสุทธิ์อย่างงั้นหรือ” พอเขาพูดจบ ร่างกายเร่าร้อนของเขาก็แนบชิดกับตัวเธอ เพราะไม่ได้เตรียมตัว ความเจ็บปวดนั้น ทำให้ลั่วหว่านเหยียนขมวดคิ้วทันที เธอเจ็บจนเปล่งเสียงออกมา แต่ก็กัดฟันทน เธอต้องยอมทนการกระทำของเขาโดยไม่พูดอะไร “ลั่วหว่านเหยียน เธอทำแบบนี้ มีแต่ทำให้ฉันรังเกียจเธอกว่าเดิม” หนิงจื้อหย่วนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ราวกับมีดที่เย็นเฉียบ “ใช่สิ ในเมื่อคุณรังเกียจฉันขนาดนั้น แล้วคุณมาหาฉันทำไม ถ้าหากไป๋เวยอีของคุณรู้เข้าล่ะก็ เธอคงได้ร้องห่มร้องไห้เป็นเรื่องแน่” ลั่วหว่านเหยียนหันไปมองผู้ชายที่อยู่ด้านหลังเธอด้วยสายตาที่ดื้อดึง ราวกับว่าเธออยากจะจดจำความเกลียดชังที่เขามีต่อเธอไม่ให้ลืม “ลั่ว! หว่าน! เหยียน! เธอไม่คู่ควรที่จะพูดถึงเวยอีหรอกนะ” หนิงจื้อหย่วนพูดอย่างโมโห ณ เวลานั้น เขาก็ทำเร็วขึ้น ลั่วหว่านเหยียนเจ็บจนแทบจะหยุดหายใจ เล็บมือที่จิกกำแพงเอาไว้ก็เกือบจะหัก ผู้ชายที่ไร้ซึ่งความอ่อนโยนกับเธอคนนี้ เขาคือหนิงจื้อหย่วน สามีที่เธอแต่งงานมาด้วยสามปีแล้ว รูปแบบหลังการแต่งงานของพวกเขา เหมือนฮ่องเต้กับนางในที่คอยปรนนิบัติในห้องนอน ตอนที่เขามีความต้องการ ก็จะกลับมาหาเธอ พอทำเสร็จเขาก็จากไปทันที โดยไม่คิดจะพูดอะไรกับเธอเลยสักคำ ในใจของเขานั้น มีคนรักที่เขาลืมไม่ได้และก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน เขาแต่งงานกับเธอ ก็แค่เพราะว่าสถานการณ์บังคับ เขาต้องการภรรยา ส่วนที่เธอแต่งงานกับเขา ก็เพียงเพราะแค่เงิน เธอเป็นภรรยาที่หนิงจื้อหย่วนใช้เงินซื้อมา เธอมีชีวิตอยู่เหมือนกับของเล่น ที่ไม่มีศักดิ์ศรีใดๆ ทั้งสิ้น ลั่วหว่านเหยียนหลับตาลง เธอพยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังจะร่วงหล่นลงมา พอหนิงจื้อหย่วนจากไปไกลแล้ว ลั่วหว่านเหยียนก็อ่อนแรงทันที เธอคุกเข่าลงกับพื้นอย่างหมดสภาพ ใบหน้าเรียวเล็กของเธอซีดขาวจากการโดนทรมาน เธอจับกำแพงเอาไว้ พร้อมหายใจหอบ หนิงจื้อหย่วนใส่เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย ภายใต้แสงไฟสีส้ม เขาก็ยังคงดูสูงส่ง “เวยอีป่วย พรุ่งนี้เธอไปดูแลเวยอีที่ห้องด้วยนะ” ลั่วหว่านเหยียนนิ่งไป เธอกำมือแน่น ไป๋เวยอีก็คือคนรักที่เขาลืมไม่ได้คนนั้น ไป๋เวยอีให้เธออยู่ในคฤหาสน์ที่สวยงาม เธอเป็นผู้หญิงที่ขาสองข้างเป็นอัมพาต และตัวเธอก็เป็นโรคหัวใจอีกด้วย “พรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงานนอกสถานที่” ลั่วหว่านเหยียนตอบเสียงเบา นี่มันไม่ใช่ข้ออ้างนะ หัวหน้าสั่งให้เธอไปทำงานนอกสถานที่จริงๆ หนิงจื้อหย่วนกลับไม่สนใจ เขาเพียงแค่พูดนิ่งๆ “งั้นเธอก็ขอหยุดงานซะ เรื่องของเวยอีสำคัญกว่าเรื่องของเธอเยอะ” ลั่วหว่านเหยียนได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกเสียใจมาก เธอพูดอะไรไม่ออก เธอเอาเงินของหนิงจื้อหย่วนมา เธอก็ต้องเชื่อฟังคำสั่งของเขา สามปีที่ผ่านมา มันก็เป็นแบบนี้มาตลอด นอกจากว่าเธอจะคืนเงินเขาให้หมด ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะได้มีโอกาสยืนคุยกับเขาได้เสมอกันเลย เสียงประตูดังปัง หนิงจื้อหย่วนปิดประตูเดินจากไป ลั่วหว่านเหยียนจับกำแพงพร้อมค่อยๆ ลุกขึ้นมา ขาเธอยังอ่อนแรงอยู่ เธอเดินโซเซเข้าไปในห้องอาบน้ำ ก่อนจะอาบน้ำทุกซอกทุกมุมใหม่อีกครั้ง พอเธออาบน้ำเสร็จจึงมานอนพิงเตียง โทรศัพท์หาหัวหน้า แต่ถึงอย่างนั้นเพราะก่อนหน้านี้เธอหยุดงานหลายครั้ง หัวหน้าจึงไม่อนุญาตให้เธอลาหยุดอีก นั่นน่ะสิ เธอเองก็จำไม่ได้แล้วว่า เธอหยุดงานไปแล้วกี่ครั้งเพื่อดูแลไป๋เวยอี ทุกครั้งที่ไป๋เวยอีป่วย ไม่ว่าจะป่วยเล็กน้อยหรือป่วยหนัก หรือบางครั้งเธอก็แค่อยากจะกินขนมอะไรสักอย่าง หนิงจื้อหย่วนก็จะสั่งให้เธอให้ทำตามข้อเรียกร้องของไป๋เวยอีซะ ลั่วหว่านเหยียนกัดฟันแน่น หัวหน้าไม่อนุญาต เธอก็หมดปัญญา ได้แต่โทรศัพท์หาหนิงจื้อหย่วนเพื่อลองขอร้องเขาดู บทที่ 0002 ทรมานร้อยรูปแบบ โทรศัพท์ส่งเสียงดังตู๊ดไปได้สักประมาณครึ่งนาที มันก็โดนตัดสายทิ้งทันที ลั่วหว่านเหยียนรู้สึกเศร้าใจเล็กน้อย เธอจึงต้องส่งข้อความไปหาเขา บอกความสำคัญของงานวันพรุ่งนี้ ผ่านไปชั่วโมงครึ่ง หนิงจื้อหย่วนก็ตอบกลับเธอมา “ไม่ได้” สองคำที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ ลั่วหว่านเหยียนวางโทรศัพท์ลงอย่างหมดแรง เธอหลับตาลงก่อนจะฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง เวลาเครื่องบินออกคือตอนเที่ยงวัน ถ้าหากตอนเช้าเธอทำเวลาหน่อยล่ะก็ ทุกอย่างก็น่าจะทันอยู่ พอคิดได้แบบนี้ เธอจึงหามรุ่งหามค่ำรีบเอาข้อมูลที่ต้องใช้ในการทำงานนั้นออกมาจัดการก่อนครึ่งหนึ่ง จากนั้นก็หลับไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง ตื่นมาตอนเช้าตรู่ เก็บสัมภาระเรียบร้อย ก็เดินออกจากห้องไป พอเธอรับมือกับไป๋เวยอีเสร็จ เธอก็จะรีบไปสนามบิน ถ้าหากโชคดีล่ะก็ เธอก็น่าจะพอมีเวลาอยู่ เพราะเธอออกเช้ามาก ตอนที่ไปถึงคฤหาสน์ของไป๋เวยอีนั้น พวกคนรับใช้เพิ่งจะตื่นนอนกัน พอพวกเขาเห็นลั่
Heat: 356
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader - Novel,Comic

28 Days

กู้ลั่วไป๋ ลูกสาวคนโตของตระกูลกู้ถูกน้องสาววางแผนทำร้าย แต่ในช่วงวิกฤตอันตรายนั้น กลับมีชายหนุ่มปรากฎตัวขึ้นมาเป็นความหวังสุดท้ายของเธอลี่ซือเจี๋ย นักธุรกิจไฟแรงที่ถูกคุณปู่พาสาวๆ มาให้ดูตัวด้วยจนปวดหัวคนสองคนที่ไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ จึงมาคบกันโดยบังเอิญ แต่ยิ่งนานวันเข้าลี่ซือเจี๋ยกลับพบว่า ตัวเองแอบเผลอมีความรู้สึกลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว “เดี๋ยวก่อนนะ...เขาน่ะไม่ใช่ความหวังอะไรทั้งนั้น! เขาคือโรคจิต!” “หืม เป็นผู้หญิงของฉันแล้วยังจะคิดหนีไปไหนอีก”
Heat: 356
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: LEARN_MORE
iReader - Novel,Comic

25 Days

ไม่รักก็ (หย่า) ร้าย บทที่ 0001 นี่คุณช่วยอ่อนโยนหน่อยไม่ได้เหรอไง “อ่ะ...เจ็บ...หนิงจื้อหย่วน นี่คุณช่วยอ่อนโยนหน่อยไม่ได้หรือไง” ลั่วหว่านเหยียนออกมาจากห้องอาบน้ำ เธอยังไม่ทันจะยืนเต็มเท้า ก็โดนผู้ชายคนนั้นกดตัวเธอแนบกับกำแพง “เธอจะขัดขืนอะไรอีก นี่ยังคิดจะแสร้งว่าตัวเองบริสุทธิ์อย่างงั้นหรือ” พอเขาพูดจบ ร่างกายเร่าร้อนของเขาก็แนบชิดกับตัวเธอ เพราะไม่ได้เตรียมตัว ความเจ็บปวดนั้น ทำให้ลั่วหว่านเหยียนขมวดคิ้วทันที เธอเจ็บจนเปล่งเสียงออกมา แต่ก็กัดฟันทน เธอต้องยอมทนการกระทำของเขาโดยไม่พูดอะไร “ลั่วหว่านเหยียน เธอทำแบบนี้ มีแต่ทำให้ฉันรังเกียจเธอกว่าเดิม” หนิงจื้อหย่วนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ราวกับมีดที่เย็นเฉียบ “ใช่สิ ในเมื่อคุณรังเกียจฉันขนาดนั้น แล้วคุณมาหาฉันทำไม ถ้าหากไป๋เวยอีของคุณรู้เข้าล่ะก็ เธอคงได้ร้องห่มร้องไห้เป็นเรื่องแน่” ลั่วหว่านเหยียนหันไปมองผู้ชายที่อยู่ด้านหลังเธอด้วยสายตาที่ดื้อดึง ราวกับว่าเธออยากจะจดจำความเกลียดชังที่เขามีต่อเธอไม่ให้ลืม “ลั่ว! หว่าน! เหยียน! เธอไม่คู่ควรที่จะพูดถึงเวยอีหรอกนะ” หนิงจื้อหย่วนพูดอย่างโมโห ณ เวลานั้น เขาก็ทำเร็วขึ้น ลั่วหว่านเหยียนเจ็บจนแทบจะหยุดหายใจ เล็บมือที่จิกกำแพงเอาไว้ก็เกือบจะหัก ผู้ชายที่ไร้ซึ่งความอ่อนโยนกับเธอคนนี้ เขาคือหนิงจื้อหย่วน สามีที่เธอแต่งงานมาด้วยสามปีแล้ว รูปแบบหลังการแต่งงานของพวกเขา เหมือนฮ่องเต้กับนางในที่คอยปรนนิบัติในห้องนอน ตอนที่เขามีความต้องการ ก็จะกลับมาหาเธอ พอทำเสร็จเขาก็จากไปทันที โดยไม่คิดจะพูดอะไรกับเธอเลยสักคำ ในใจของเขานั้น มีคนรักที่เขาลืมไม่ได้และก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน เขาแต่งงานกับเธอ ก็แค่เพราะว่าสถานการณ์บังคับ เขาต้องการภรรยา ส่วนที่เธอแต่งงานกับเขา ก็เพียงเพราะแค่เงิน เธอเป็นภรรยาที่หนิงจื้อหย่วนใช้เงินซื้อมา เธอมีชีวิตอยู่เหมือนกับของเล่น ที่ไม่มีศักดิ์ศรีใดๆ ทั้งสิ้น ลั่วหว่านเหยียนหลับตาลง เธอพยายามกลั้นน้ำตาที่กำลังจะร่วงหล่นลงมา พอหนิงจื้อหย่วนจากไปไกลแล้ว ลั่วหว่านเหยียนก็อ่อนแรงทันที เธอคุกเข่าลงกับพื้นอย่างหมดสภาพ ใบหน้าเรียวเล็กของเธอซีดขาวจากการโดนทรมาน เธอจับกำแพงเอาไว้ พร้อมหายใจหอบ หนิงจื้อหย่วนใส่เสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย ภายใต้แสงไฟสีส้ม เขาก็ยังคงดูสูงส่ง “เวยอีป่วย พรุ่งนี้เธอไปดูแลเวยอีที่ห้องด้วยนะ” ลั่วหว่านเหยียนนิ่งไป เธอกำมือแน่น ไป๋เวยอีก็คือคนรักที่เขาลืมไม่ได้คนนั้น ไป๋เวยอีให้เธออยู่ในคฤหาสน์ที่สวยงาม เธอเป็นผู้หญิงที่ขาสองข้างเป็นอัมพาต และตัวเธอก็เป็นโรคหัวใจอีกด้วย “พรุ่งนี้ฉันต้องไปทำงานนอกสถานที่” ลั่วหว่านเหยียนตอบเสียงเบา นี่มันไม่ใช่ข้ออ้างนะ หัวหน้าสั่งให้เธอไปทำงานนอกสถานที่จริงๆ หนิงจื้อหย่วนกลับไม่สนใจ เขาเพียงแค่พูดนิ่งๆ “งั้นเธอก็ขอหยุดงานซะ เรื่องของเวยอีสำคัญกว่าเรื่องของเธอเยอะ” ลั่วหว่านเหยียนได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกเสียใจมาก เธอพูดอะไรไม่ออก เธอเอาเงินของหนิงจื้อหย่วนมา เธอก็ต้องเชื่อฟังคำสั่งของเขา สามปีที่ผ่านมา มันก็เป็นแบบนี้มาตลอด นอกจากว่าเธอจะคืนเงินเขาให้หมด ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะได้มีโอกาสยืนคุยกับเขาได้เสมอกันเลย เสียงประตูดังปัง หนิงจื้อหย่วนปิดประตูเดินจากไป ลั่วหว่านเหยียนจับกำแพงพร้อมค่อยๆ ลุกขึ้นมา ขาเธอยังอ่อนแรงอยู่ เธอเดินโซเซเข้าไปในห้องอาบน้ำ ก่อนจะอาบน้ำทุกซอกทุกมุมใหม่อีกครั้ง พอเธออาบน้ำเสร็จจึงมานอนพิงเตียง โทรศัพท์หาหัวหน้า แต่ถึงอย่างนั้นเพราะก่อนหน้านี้เธอหยุดงานหลายครั้ง หัวหน้าจึงไม่อนุญาตให้เธอลาหยุดอีก นั่นน่ะสิ เธอเองก็จำไม่ได้แล้วว่า เธอหยุดงานไปแล้วกี่ครั้งเพื่อดูแลไป๋เวยอี ทุกครั้งที่ไป๋เวยอีป่วย ไม่ว่าจะป่วยเล็กน้อยหรือป่วยหนัก หรือบางครั้งเธอก็แค่อยากจะกินขนมอะไรสักอย่าง หนิงจื้อหย่วนก็จะสั่งให้เธอให้ทำตามข้อเรียกร้องของไป๋เวยอีซะ ลั่วหว่านเหยียนกัดฟันแน่น หัวหน้าไม่อนุญาต เธอก็หมดปัญญา ได้แต่โทรศัพท์หาหนิงจื้อหย่วนเพื่อลองขอร้องเขาดู บทที่ 0002 ทรมานร้อยรูปแบบ โทรศัพท์ส่งเสียงดังตู๊ดไปได้สักประมาณครึ่งนาที มันก็โดนตัดสายทิ้งทันที ลั่วหว่านเหยียนรู้สึกเศร้าใจเล็กน้อย เธอจึงต้องส่งข้อความไปหาเขา บอกความสำคัญของงานวันพรุ่งนี้ ผ่านไปชั่วโมงครึ่ง หนิงจื้อหย่วนก็ตอบกลับเธอมา “ไม่ได้” สองคำที่ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ ลั่วหว่านเหยียนวางโทรศัพท์ลงอย่างหมดแรง เธอหลับตาลงก่อนจะฮึดสู้ขึ้นมาอีกครั้ง เวลาเครื่องบินออกคือตอนเที่ยงวัน ถ้าหากตอนเช้าเธอทำเวลาหน่อยล่ะก็ ทุกอย่างก็น่าจะทันอยู่ พอคิดได้แบบนี้ เธอจึงหามรุ่งหามค่ำรีบเอาข้อมูลที่ต้องใช้ในการทำงานนั้นออกมาจัดการก่อนครึ่งหนึ่ง จากนั้นก็หลับไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง ตื่นมาตอนเช้าตรู่ เก็บสัมภาระเรียบร้อย ก็เดินออกจากห้องไป พอเธอรับมือกับไป๋เวยอีเสร็จ เธอก็จะรีบไปสนามบิน ถ้าหากโชคดีล่ะก็ เธอก็น่าจะพอมีเวลาอยู่ เพราะเธอออกเช้ามาก ตอนที่ไปถึงคฤหาสน์ของไป๋เวยอีนั้น พวกคนรับใช้เพิ่งจะตื่นนอนกัน พอพวกเขาเห็นลั่
Heat: 328
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: USE_MOBILE_APP
iReader

24 Days

กลางดึกดูเหมือนว่าลู่เหยากำลังอยู่ในความฝัน "วู" ความเจ็บปวดทำให้เธอลืมตาขึ้นมา เธอพบว่ามันไม่ใช่ความฝัน ผู้ชายที่กลับมาแค่สัปดาห์ละครั้งกดทับตัวเธออยู่ ภายใต้แสงไฟสีเหลืองสลัว ๆ ร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าของเขา แขนเรียวยาวของเขาที่เห็นได้อย่างชัดเจน ทำให้เขาดูมีเสน่ห์มาก “ ตื่นแล้วเหรอ” น้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาดังขึ้น ขณะที่ลู่เหยามองเขาอย่างเลือนลาง การมีอะไรด้วยกันสำหรับเขาไม่ใช่ความรัก แต่เป็นกิจวัตรประจำวัน วันรุ่งขึ้นลู่เหยาตื่นเพราะเสียงรถจากข้างล่าง เธอกอดผ้าห่มแล้วลุกขึ้นนั่งบนเตียงนิ่งงันไปประมาณสิบวินาที เมื่อได้ยินเสียงในห้องครัว เธอจึงวิ่งออกไปจากห้องเห็นผู้ชายหุ่นดี กำลังทำกับข้าวอยู่ในห้องครัว ชายหนุ่มอยู่ในชุดลำลอง เอวบาง ขายาว เขาดูผอม แต่ก็ไม่ได้ดูอ่อนล้าหลังจากเรื่องเมื่อคืน เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับพวกเขา เธอก็รู้สึกเขินอาย และรู้สึกเก้ ๆ กัง ๆ เธอคิดอะไรแต่เช้าเนี่ย! หลังจากทำอาหารเสร็จเส้าหยุ่นเชินก็เดินออกมาเห็นลู่เหยาในชุดนอน“ ไปเปลี่ยนเสื้อซะ” เขาขมวดคิ้ว “ อืม” เธอมองตัวเองแล้วรีบวิ่งไปที่ห้องนอน หลังจากล้างหน้าล้างตาเรียบร้อย เส้าหยุ่นเชินก็กำลังทานอาหารเช้าที่โต๊ะอาหาร เธอมานั่งตรงข้ามกับเขา มีแซนวิชและไข่ดาวที่น่าอร่อยอยุ่ตรงหน้าเธอ เธอค่อย ๆ ทาน มีแต่เสียงมีดและส้อมเท่านั้นที่ดังอยู่ ลู่เหยาเคยชินกับชีวิตอย่างนี้ไปแล้ว พอทานเสร็จเธอก็เก็บจานไปที่ห้องครัว เธอบังเอิญเตะโดนประตูตอนเธอออกมา ความเจ็บปวดทำให้เธอหยุดหายใจ พอเห็นดังนั้น เส้าหยุ่นเชินจึงหยิบพลาสเตอร์ออกจากตู้แล้วส่งให้เธอ “ ขอบคุณค่ะ” เธอรู้ว่าเขาเป็นคนเย็นชามาตลอด แต่ในใจของเธอมีความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ ถ้าหากภรรยาได้รับบาดเจ็บ สามีของพวกเธอคงจะเป็นห่วงและดูแลพวกเธออย่างจริงจัง แต่สำหรับเส้าหยุ่นเชินแล้ว พวกเขาเหมือนกับคนแปลกหน้าสองคนที่อยู่ใต้หลังคาเดียวกันเท่านั้น เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่หมุนตัวกลับมาแล้วใส่เสื้อสูท มันเป็นเรื่องจริงที่ผู้ชายบางคนพอสวมสูทจะดูมีเสน่ห์และเปี่ยมไปด้วยอำนาจขึ้นมาทันที โดยเฉพาะรูปร่างที่เพรียวบางอย่างเขายิ่งทำให้เขาดูดี "ล้างจานด้วย อย่าทิ้งไว้ในอ่างล้างจาน" ในตอนนั้นเส้าหยุ่นเชินก็ใส่รองเท้าหนังเรียบร้อยแล้ว พอลู่เหยารู้สึกตัว ก็ได้ยินเสียงประตูปิดไปแล้ว เธอนั่งยอง ๆ อยู่ที่นั่น ถ้าหากการกระทำของเส้าหยุ่นเชินเมื่อสักครู่นี้ให้เธอรู้สึกเศร้าใจ ตอนนี้เธอคงรู้สึกเจ็บร้าวไปถึงกระดูกแล้ว เธอรู้ว่าเส้าหยุ่นเชินไม่ได้รักเธอ ที่เขาแต่งงานเพราะถูกพ่อของเขาบังคับให้แต่งเท่านั้น เธอถูกขอให้เซ็นสัญญากับเขาทั้งก่อนและหลังแต่งงาน ทั้งค่าใช้จ่ายที่แบ่งกันคนละครึ่ง และถ้าเมื่อครบสี่ปีแล้วยังไม่มีลูกพวกเขาก็จะหย่ากัน เธอได้เซ็นสัญญาทั้งหมด เพราะเธอคิดจริง ๆ ว่าเธอจะสามารถเปลี่ยนความรู้สึกเย็นชาของเขาให้มีความอบอุ่นแก่เธอได้บ้าง แต่ทว่าสิ่งที่เธอทำมาสามปีกลับสูญเปล่า เขายังคงเย็นชากับเธอเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง อย่างที่เห็น ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้เขาพูดกับเธอแค่สี่ประโยค เขาพยายามหลีกเลี่ยงการนอนกับเธอ เหมือนกับว่าเขากลัวว่าเธอจะท้อง งานแต่งงานของเธอมันช่างน่าขันเสียจริง บทที่ 2 ยืมเงิน ผ่านไปสักพักหนึ่ง ในที่สุดลู่เหยาก็ลุกขึ้นมาล้างถ้วยชามแล้วนำไปใส่ในตู้ฆ่าเชื้อ หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เธอก็ไปที่ลานจอดรถและสตาร์ทเครื่อง เธอใช้เวลาครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงบริษัท “ อรุณสวัสดิ์ค่ะ/ครับ ผู้จัดการลู่” พนักงานทุกคนต่างทักทายเธอ “ อรุณสวัสดิ์ค่ะ” ลู่เหยายิ้มและพยักหน้าให้ เธอเดินเข้าไปในห้องทำงานถอดเสื้อสูทออกแล้วถามผู้ช่วย “ ประธานจี้มารึยังคะ” “ มาแล้วครับ เขาอยู่ในห้องทำงาน” ลู่เหยาก็เดินไปที่ห้องทำงานของประธานและเคาะประตู “ ลู่เหยามาเหรอ” เมื่อเขาเห็นเธอเดินเข้ามา เขาก็วางเอกสารในมือลงทันทีและเชิญเธอไปนั่งที่รับรองแขก แล้วชงชาให้เธอ “ ทำไมคุณถึงมาที่นี่” "ฉันอยากจะขอยืมเงินคุณค่ะ" ลู่เหยาไม่ได้ปิดบังอะไร “ ประธานจี้ค่ะ ฉันทำงานอยู่ที่นี้ มาสามปีแล้ว คุณรู้ว่าฉันไว้ใจได้ ฉันหวังว่าคุณจะให้ฉันยืมเงินสักสองล้านหยวน” เธอขอร้อง ประธานจี้ตะลึงไปเล็กน้อย แล้วพูดออกมาอย่างอึดอัด “ ผู้จัดการลู่ ผมไม่ได้เป็นคนตัดสินใจในบริษัท อีกอย่างเงินจำนวนมากขนาดนี้ ถึงผมจะตกลง แต่กรรมการท่านอื่นยังไม่ตกลงด้วยนะ” “ ฉันรู้ค่ะ ฉันขอยืมจากเงินส่วนตัวของประธานได้ไหมคะ” เธอตอบ “ คุณวางใจได้ ภายในครึ่งปีฉันจะคืนเงินให้คุณพร้อมดอกเบี้ย 5%!” “ ผู้จัดการลู่ ผมเกรงว่าจะไม่ได้ เงินของผมอยู่ภายใต้การควบคุมของภรรยาผม คุณรู้ไหมว่าถ้าเธอรู้ว่าผมให้คุณยืมเงินเธอไม่อนุญาตให้ผมกลับบ้านอีกแน่นอน” ดูเหมือนว่าประธานจี้คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาจึงถามเธอไปว่า “ นี่ ผมจำได้ว่า สามีของคุณเป็นนักลงทุนไม่ใช่เหรอ เงินสองล้านหยวนน่าจะเป็นเงินแค่เงินหยิบมือเดียวของเขา ทำไมคุณไม่บอกเขาล่ะ” “ คือเขา เขาลงทุนแค่กลุ่มเล็ก ๆ เองค่ะ” เธอพูดออกมาอย่างเจ็
Heat: 303
Website URL: 1357465979
Headline: N/A
Button label: INSTALL_MOBILE_APP
iReader

25 Days

เมื่อถูกแม่กับน้องสาวร่วมมือกันวางแผนหลอกให้เธอต้องเผชิญคืนอันอัปยศและวาบหวามกับชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็น "น้องเขย" รุ่งเช้าน้องสาวก็เอาภาพถ่ายมาบังคับให้เธออุ้มท้องแทน "ถ้าเธอไม่ยอมตอบตกลง ฉันจะทำให้ภาพถ่ายพวกนี้กลายเป็นตราบาปในชีวิตเธอ ทำให้เธอไม่มีใครเอาไปทั้งชาติ" น้องสาวข่มขู่อย่างเลือดเย็น "เสี่ยวซิน ช่วยน้องหน่อยเถอะลูก" แม่เองก็ช่วยเกลี้ยกล่อมอีกแรง เธอถูกบีบให้จนมุมจึงจำยอมตอบตกลง "ปิดไฟทำไม" ชายหนุ่มครางถามเสียงแหบพร่า "ฉันชอบความลึกลับค่ะ" "ได้" เขาระดมจูบเธออย่างไม่ระแคะระคายในครั้งแรก ครั้งที่สอง และอีกหลายๆ ครั้งที่หลอกเขาสำเร็จ จนกระทั่งถูกเขาต้อนให้จนมุมในห้องที่มีแสงไฟส่องสว่าง เธอตกใจถาม "คุณจะทำอะไร" "พอเปิดไฟก็จำผมไม่ได้แล้วเหรอ" เขาอมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ บทที่ 1 ค่ำคืนอันดื่มด่ำ ค่ำคืนอันเหน็บหนาวราวธาราใสเย็น ม่านหน้าต่างที่ปิดสนิทบดบังแสงพราวของดวงดารา ในห้องที่ไฟปิดสนิท เวินซินที่ดื่มจนเมามายแล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงอันหรูหราในสภาพสะลึมสะลือ ไม่นานก็เข้าสู่ห้วงแห่งความฝัน ไม่อาจรู้ได้ว่าผ่านไปนานเท่าไร ขณะที่เธอกำลังอยู่ในภวังค์ไม่รู้สึกตัว ก็สัมผัสได้ถึงแรงจากแขนกำยำสองข้างที่กอดตัวเธอไว้ เวินซินพยายามฝืนลืมตา แต่ฤทธิ์แอลกอฮอล์กดให้หนังตาเธอหนักอึ้งจนลืมไม่ขึ้น ไม่ช้าเธอรู้สึกหายใจติดขัดพร้อมกับความรู้สึกแปลกๆ ยามเมื่อใครบางคนสัมผัสร่างกาย... ... รุ่งอรุณมาเยือน แสงแรกฉายเข้ามาทางหน้าต่างสาดกระทบห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทอันหรูหราที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมฟุ้ง ดวงตาใสวาวระยับราวสายน้ำยังคงงัวเงีย เรือนผมดำขลับสยายเรี่ยไปบนหมอนทำให้ดวงหน้าขาวจิ้มลิ้มของเธอดูงดงามเด่นชัดยิ่งขึ้น เรือนร่างได้สัดส่วนชวนลุ่มหลง ทว่าผิวพรรณที่โผล่ออกนอกผ้าห่มกลับปรากฏรอยแดงช้ำจนน่าตกใจ เวินซินเพิ่งจะเรียกสติกลับมาได้ ก็เห็นใบหน้าคุ้นเคยปรากฏขึ้นตรงหน้า เธอตกใจจนผวาตื่นขึ้นมาแล้วลุกขึ้นนั่งจ้องหญิงสาวที่อยู่ในอารมณ์โกรธจัด เธอเอ่ยถามอย่างประหลาดใจ "หรานหราน เธอมาอยู่นี่ได้ยังไง" สิ้นประโยคเธอก็ชำเลืองสำรวจรอบห้องหรูหราและแปลกตา แล้วถามอย่างแปลกใจอีกครั้ง "ที่นี่คือที่ไหน" ดวงตาของเซี่ยหรานสะท้อนแววริษยา มองรอยแดงเป็นจ้ำๆ ที่ปรากฏทั่วตัวเธอแล้วเอ่ยอย่างเยือกเย็น "เธอคิดว่าไงล่ะ" "หรานหราน ทำไมเมื่อวานเธอให้ฉันดื่มหนักขนาดนั้น ก็บอกแล้วว่าฉันดื่มไม่เก่ง" เวินซินยกมือขึ้นกุมขมับ รู้สึกปวดศีรษะขึ้นมา "ถ้าไม่ดื่มแล้วเธอจะยุ่งกับคนของฉันได้เหรอ!" "เธอหมายความว่ายังไง" นัยน์ตาดำขลับของเวินซินเบิกโพลงขึ้นอีกครา จ้องเซี่ยหรานอย่างไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน เซี่ยหรานสะกดความหึงหวงเอาไว้ โยนภาพถ่ายบนโต๊ะใส่เธอ "ดูสิว่านี่มันรูปเธอกับใคร" เวินซินหยิบภาพถ่ายขึ้นมา ภายใต้ความมืดนั้น มีภาพของชายหญิงกำลังกอดกันบนเตียง ภาพถ่ายนั้นสะท้อนใบหน้าของเธออย่างชัดเจน ส่วนใบหน้าของชายในภาพเผยให้เห็นเพียงด้านข้าง ดวงหน้าหล่อเหลาคมเข้มเปรียบเสมือนสายฟ้าฟาดเข้าที่กลางอกเธอ ชายคนนั้นกำลังล่วงเกินเธออยู่! "ไม่...เป็นไปไม่ได้! จะเป็นไปได้ยังไง ไม่จริงใช่ไหม" เวินซินทิ้งภาพถ่ายกระจัดกระจาย เธอไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็น เซี่ยหรานเก็บภาพถ่ายขึ้นมาแล้วใส่กลับเข้าไปในซองเช่นเดิม เธอกอดอกพร้อมนั่งลงข้างเตียง "ฉันยอมให้อภัยในสิ่งที่เธอทำ แต่เธอต้องตอบตกลงฉันเรื่องหนึ่ง" "เรื่องอะไร" เวินซินมองเธอด้วยความประหลาดใจ ทำไมน้องสาวถึงได้ใจเย็นขนาดนี้ วินาทีนี้หากเธอจะถูกอีกฝ่ายทำร้าย ก็ยังสมควรแล้วด้วยซ้ำ "ฉันตรวจพบว่ากรุ๊ปเลือดของเจว่เย้อาจมีปฏิกิริยาต่อต้านกับกรุ๊ปเลือดของฉัน ฉันท้องกับเขาไม่ได้ แต่เธอท้องได้ ฉะนั้นฉันอยากให้เธอช่วยอุ้มท้องลูกให้ฉันกับเจว่เย้" น้ำเสียงของเซี่ยหรานหนักแน่นเด็ดขาดจนยากจะปฏิเสธ ดวงหน้างดงามของเวินซินพลันเปลี่ยนสีขึ้นมาในทันที "เธอว่าอะไรนะ จะเป็นไปได้ยังไงกัน" "เป็นไปไม่ได้ก็เป็นไปแล้วนี่ เมื่อวานเธอเองก็มีความสุขอยู่ไม่น้อยไม่ใช่เหรอ ก็เห็นมีความสุขซะเต็มเปี่ยม" แววตาของเซี่ยหรานแสดงความริษยาและหึงหวงออกมาอย่างเก็บไม่อยู่ เมื่อคืนเธอฝันถึงเรื่องที่น่าละอายใจ แต่วินาทีนี้เธอเสียใจจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไป "เธอจะเกลียดฉันยังไงก็ได้ แต่ฉันไม่มีทางตอบตกลงแน่นอน" เวินซินกัดริมฝีปาก เธอรู้สึกขมขื่น คืนแรกของเธอทำไมต้องเป็นแบบนี้ บทที่ 2 ตั้งท้องแทนฉัน "นี่เป็นความปรารถนาของแม่ เธอไม่ตกลงก็ต้องตกลงอยู่ดี" เซี่ยหรานเอ่ยอย่างกราดเกรี้ยว ความเกลียดชังปรากฏชัดบนใบหน้างาม ถ้าเธอมีลูกเองได้ มีหรือจะยอมมอบผู้ชายที่รักมากมายเสียขนาดนั้นให้กับเวินซิน ให้เวินซินได้เสพสุขกับเขา เวินซินเข้าใจแผนการนี้ในที่สุด เธอเงยหน้าขึ้นเอ่ยอย่างโกรธเคือง "ที่เมื่อวานเธอให้ฉันดื่มเยอะขนาดนั้นเป็นแผนของเธอใช่ไหม เธอเอาฉันไปไว้บนเตียงของสามีเธอเองใช่หรือเปล่า ทำไมต้องทำแบบนี้ ฉันเป็นพี่ของเธอนะ" เซี่ยหรานนึกไม่ถึงว่าเวินซินจะเข้าใจได้เร็วขนาดนี้ เธอยอมรับอย่างไม่ลังเล
Heat: 294
Website URL: 1357465979
Headline: N/A
Button label: INSTALL_MOBILE_APP
iReader - Novel,Comic

22 Days

ร้อยเล่ห์รัก มัดใจคุณอาให้อยู่หมัด เธอเพิ่งจะเริ่มแตกเนื้อสาว ก็ป่วนทำลายงานแต่งงานของลู่เซิ่งถิง พ่อบุญธรรมที่เลี้ยงเธอมากับมือ “ลู่เซิ่งถิง หนูจะเป็นทั้งลูกสาวของคุณ และผู้หญิงของคุณ!”คดีฆาตกรรมเมื่อ 6 ปีก่อน ความจริงที่ยังถูกปกปิด “ลู่เซิ่งถิง คุณเป็นทั้งคนรักและศัตรูของฉัน...”
Heat: 294
Website URL: com.zhangyue.read
Headline: N/A
Button label: INSTALL_MOBILE_APP