50 Best Opo Ad Images in 2020 - BigSpy

คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
A Casa das alianas VR | A Casa das Alianas VR - Sua melhor Opo
Shantahl Rejuvenating Set WN
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
คอลลาเจนออปโป้ นำเข้าจากเกาหลี -opo collagen
Home - Crisis Watch
Dalisay Opo-Murillo, Sun Life Financial Advisor
Glitch Store | Melhores produtos e preços!
Glitch Store | Melhores produtos e preços!
Página12 | La otra mirada
Лабораторное оборудование | Лазеры | Спектрометры | Монохроматоры
Ate Girl - Home Cleaners
Green Gold - 美妝保健購物商城
#益生菌真的很重要 這次的代言,對我來說算是很特別的嘗試~ 原本既期待又害怕,但經過專業團隊操刀下, 看見了不一樣的自己!!! 你們是不是也覺得很不一樣啊 想當年Willson & Tammy出生都是喝過一陣子母奶長大的, 每個媽媽應該都明白母乳對孩子來說是很重要的一個環節, 所以在第一次聽到GreenGold的新品益生菌是仿母乳益生菌的時候, 眼睛為之一亮,這真的太特別了! 後來知道原來是台灣獨家的仿母乳益生菌, 裡面除了針對敏兒體質調節的益生菌之外, 還有仿母乳OPO+專利半乳寡糖,這都是佔了很大比例的母乳成份, 兩者結合起來對孩子的抵抗現在環境複雜的防護力有所提升, 也不容易會有乾咳、皮膚癢的敏感情況。 無論何時,我相信父母們都會特別注意孩子的如何情況, 補充益生菌可是不能缺少啊! green gold 專業媽咪益生菌系列還有另外一款順暢益生菌, 小朋友嗯嗯有時會沒那麼順暢,我每天都會讓他們早晚各吃1包 ,幾乎就沒有嗯嗯出不來的困擾! 但記得,益生菌是得要長期使用才知道適不適合自己喔! 此款本身不需要冷藏,不會因為沒有冷藏而失效, 幾小包隨時帶出門也是相當方便呢。 green gold益生菌系列預購限時優惠 最低7折起 https://pse.is/vzp4l ⭐️好好顧益生菌早鳥優惠75折 https://pse.is/vuu3n ·獨家仿母乳配方OPO+專利半乳寡醣+16小時牛初乳 ·專利保護好菌活性技術,耐胃酸膽鹼 ·選用荷蘭六合一針對敏兒研發益生菌配方 ⭐️好好餵益生菌(便便順暢)早鳥優惠75折 https://pse.is/vm6ny ·300億好菌共生倍增,定殖優化菌相 ·19種酵素幫助消化分解吸收營養 ·三合一芽孢型益生菌本身耐胃酸膽鹼 ⭐️好好顧+好好餵綜合組早鳥優惠7折 https://pse.is/v27dc 一起吃效果會更好! 加入GreenGold新會員立即送200元購物金 https://www.twgreengold.com/login #控制狂媽媽的巴豆健康法 #全台獨家仿母乳益生菌 #每日300億好菌
曾玄玄 Sena
在我沒有母奶後 第一個遇到的難題 就是捏粒便便的問題了 大出一粒一粒的羊便便 或是兩天才大一次 皇帝不急急死太監 她的阿嬤知道後 每天打電話追問我 「捏粒今天大便了沒?」 後來問過滿多媽媽 都有和我一樣的困擾 就推薦我換奶試試看 挑來挑去 選了口碑很好的亞培菁摯3 最主要是因為它有一個 貼近母乳的OPO結構脂的配方 不容易和鈣質結合 所以寶寶喝了好吸收 又能幫助排便順暢 自從喝了亞培菁摯3 每天都準時 大出漂亮的便便 當媽才能有的體會 就是看到(漂亮的)便便 會覺得很開心 而且也從來沒有厭奶的問題 看著孩子吃好睡好拉好 健康的長大 就是為人父母最大的滿足了 亞培菁摯3並非母乳替代品 連結:https://reurl.cc/KkqVXj #亞培菁摯3 #藍菁摯 #母乳摯上營養進階 #以母乳為藍圖打造
Opo.hu - Női, férfi és gyerek divat. Rendeljen az OPO webáruházból – OPO.hu
Opo.hu - Női, férfi és gyerek divat. Rendeljen az OPO webáruházból – OPO.hu
Opo.hu - Női, férfi és gyerek divat. Rendeljen az OPO webáruházból – OPO.hu
Opo.hu - Női, férfi és gyerek divat. Rendeljen az OPO webáruházból – OPO.hu
Наши Люди. Польша
Ополе наконец-то скоро встретимся! В четверг, 1 октября мы устраиваем тусу в клубе Sofa. За пультом наши диджеи, это значит в колонках звучит топовый музон. Собираем всех своих и встречаемся на нашей тусе Четверг, 1 Октября Клуб Sofa Вся инфа → vpiska.pl/opo
Aby Mazon Creative
Dacia Deutschland: Modellpalette, Modellpreise, Neuwagenkauf
Dreame
CHAPTER 1 “Hoy ‘Neng! Gising na d’yan! Nasa Maynila na tayo oy! Tulog nang tulog, tsk tsk!” Agad akong napabalikwas nang marinig ang matining na boses ng kundoktor sa sinasakyang kong bus. Luminga-linga ako sa paligid at nakita kong nagsisibabaan na ang mga pasahero tanda na nasa terminal na kami. Natulog kasi ako buong byahe. Hindi naman ako excited makapunta rito sa Maynila. Ayoko ngang pumunta rito dahil kuntento na ko sa buhay namin sa Laguna. Payak pero masaya. Kaso, kaka-graduate ko pa lang sa high school ay kinukuha na ko ng Lola ko na nagtatrabahong kasambahay dito. Nirekomenda ako ng Tatay ko sa kanya para magtrabaho raw muna. Uunahin daw kasi muna si Ate Jenelet na makatapos sa kolehiyo bago ako. Kaya mas mainam daw na kay Lola muna ako, kumikita pa. Sinuot ko ang kaninang yakap-yakap kong backpack at isang malaking bag. Inayos ko muna ang buhok kong may mga takas na hibla, nagulo dahil sa pagkakatulog ko. “Salamat, Manong!” sigaw ko sa konduktor bago bumaba ng bus. Agad akong tinamaan ng sinag ng araw pagkaapak ko palang sa semento. Halos nakapikit na ako sa pagkasilaw. Naglakad ako para lumilim. Luminga ako sa paligid at tiningnan ang oras, pasado alas-otso na. Hindi ko nilapag ang gamit dahil kabilin-bilinan ni Mama na huwag ihihiwalay ang mga gamit sa akin at marami raw snatcher sa Maynila. Dinukot ko ang kapirasong papel sa likod na bulsa ng pantalon kong maong. Ito ang pinakapaborito kong pantalon sa lahat ng damit ko. Blue skinny jeans na stretchable. Pamasko sa akin ni Mama at Papa. Binasa kong mulit ang address na binigay ni Lola. Wala akong ideya kung paano ako makakapunta rito. Hanggang pagsakay ng bus pa-Maynila ang turan sa akin ni Papa. Magtanong na lang daw ako pagdating ko rito. “Sino kaya mukhang may alam?...” Pinasadahan ko ng tingin ang mga tao sa paligid ko. May mga naghihintay sa waiting shed, naglalakad, nakyatambay na nagbabasa ng dyaryo at nagse-cellphone. Nahagip ko ang isang security guard. Lumapit ako. “Manong, puwedeng magtanong?” Pinasadahan niya ako ng tingin bago nagsalita. “Ano ba ‘yon?” “Baka alam niyo kung paano pumunta sa address na ‘to?” Pinakita ko sa kanya ang kapirasong papel at pinabasa. Kunot-noo niya iyong binasa at ilang segundo pa ay medyo umaliwaslas ang mukha signal na alam niya siguro ang daan papunta. “Ah, mga dalawang sakay na lang ‘yan dito, Neng...” Tumingin siya sa akin at inumuwestra niya ang kanyang kamay at may itinurong direksiyon. Sinundan ng paningin ko ang tinuturo niya. “Nakikita mo ‘yong pilahan ng Jeep na ‘yon? Pumunta ka ro’n at hanapin mo ‘yung may signage na Malvar. Sumakay ka roon tapos sabihin mo sa driver ibaba ka sa Malvar Street. Pwede mo na iyong lakarin magmula roon, kaya nasa malaking subdivision ‘yang address na ‘yan, mansyon ‘yan e. Kung may budget ka mag-tricycle ka, doon ka na mismo ibaba niyan.” Tumango-tango pa ko sa kanya. Tinandaan kong maigi yung sinabi niya. “Sige-sige po, Manong. Maraming salamat!” Tumango naman siya sa akin at mulit akong pinasadahan ng tingin. “Mag-aapply ka bang katulong doon? Mukhang dayo ka a,” Alangan akong ngumisi. Halata ba? “E, o-opo...” nagsimula na kong maglakad pero narinig ko pa rin yung hulitng sinabi ng security guard na iyon. “Aba, masuwerteng bata. Makakapasok sa mga De Silva...” Hindi ko alam kung anong klaseng turan iyon kaya binalewala ko na lang. Nagpatuloy ako sa pagtawid sa kabila. Hinanap ko ang jeep na papuntang Malvar sumakay ako at nagpababa sa roon. Dahil sa hindi ko kabisado ang daan ay sumakay na rin ako ng tricycle. Mababawi ko naman ang ginastos ko sa pamasahe kapag nagtrabaho na ko. Nakakatuwa lang dahil pagkapasok namin sa subdivision ay nalula ako sa naggagandahang malalaking mga bahay dito. Kulang ang sabihing Mansyon iyon. “Grabe, ang Mamahal siguro ng materyales sa mga bahay dito. Yamanin mga tao rine!” nakaawang pa ang labi ko sa pagkamangha. Mayamaya pa ay huminto ang tricycle. “Neneng, ‘eto na iyong address na hinahanap mo,” sabi nu’ng driver. Bumaba ako. “Wow! Ang laki pala...” Natulala ako. Walang binatbat iyong mga unang bahay na nakita ko. Dahil itong nasa harapan ko
Dreame
CHAPTER 1 “Hoy ‘Neng! Gising na d’yan! Nasa Maynila na tayo oy! Tulog nang tulog, tsk tsk!” Agad akong napabalikwas nang marinig ang matining na boses ng kundoktor sa sinasakyang kong bus. Luminga-linga ako sa paligid at nakita kong nagsisibabaan na ang mga pasahero tanda na nasa terminal na kami. Natulog kasi ako buong byahe. Hindi naman ako excited makapunta rito sa Maynila. Ayoko ngang pumunta rito dahil kuntento na ko sa buhay namin sa Laguna. Payak pero masaya. Kaso, kaka-graduate ko pa lang sa high school ay kinukuha na ko ng Lola ko na nagtatrabahong kasambahay dito. Nirekomenda ako ng Tatay ko sa kanya para magtrabaho raw muna. Uunahin daw kasi muna si Ate Jenelet na makatapos sa kolehiyo bago ako. Kaya mas mainam daw na kay Lola muna ako, kumikita pa. Sinuot ko ang kaninang yakap-yakap kong backpack at isang malaking bag. Inayos ko muna ang buhok kong may mga takas na hibla, nagulo dahil sa pagkakatulog ko. “Salamat, Manong!” sigaw ko sa konduktor bago bumaba ng bus. Agad akong tinamaan ng sinag ng araw pagkaapak ko palang sa semento. Halos nakapikit na ako sa pagkasilaw. Naglakad ako para lumilim. Luminga ako sa paligid at tiningnan ang oras, pasado alas-otso na. Hindi ko nilapag ang gamit dahil kabilin-bilinan ni Mama na huwag ihihiwalay ang mga gamit sa akin at marami raw snatcher sa Maynila. Dinukot ko ang kapirasong papel sa likod na bulsa ng pantalon kong maong. Ito ang pinakapaborito kong pantalon sa lahat ng damit ko. Blue skinny jeans na stretchable. Pamasko sa akin ni Mama at Papa. Binasa kong mulit ang address na binigay ni Lola. Wala akong ideya kung paano ako makakapunta rito. Hanggang pagsakay ng bus pa-Maynila ang turan sa akin ni Papa. Magtanong na lang daw ako pagdating ko rito. “Sino kaya mukhang may alam?...” Pinasadahan ko ng tingin ang mga tao sa paligid ko. May mga naghihintay sa waiting shed, naglalakad, nakyatambay na nagbabasa ng dyaryo at nagse-cellphone. Nahagip ko ang isang security guard. Lumapit ako. “Manong, puwedeng magtanong?” Pinasadahan niya ako ng tingin bago nagsalita. “Ano ba ‘yon?” “Baka alam niyo kung paano pumunta sa address na ‘to?” Pinakita ko sa kanya ang kapirasong papel at pinabasa. Kunot-noo niya iyong binasa at ilang segundo pa ay medyo umaliwaslas ang mukha signal na alam niya siguro ang daan papunta. “Ah, mga dalawang sakay na lang ‘yan dito, Neng...” Tumingin siya sa akin at inumuwestra niya ang kanyang kamay at may itinurong direksiyon. Sinundan ng paningin ko ang tinuturo niya. “Nakikita mo ‘yong pilahan ng Jeep na ‘yon? Pumunta ka ro’n at hanapin mo ‘yung may signage na Malvar. Sumakay ka roon tapos sabihin mo sa driver ibaba ka sa Malvar Street. Pwede mo na iyong lakarin magmula roon, kaya nasa malaking subdivision ‘yang address na ‘yan, mansyon ‘yan e. Kung may budget ka mag-tricycle ka, doon ka na mismo ibaba niyan.” Tumango-tango pa ko sa kanya. Tinandaan kong maigi yung sinabi niya. “Sige-sige po, Manong. Maraming salamat!” Tumango naman siya sa akin at mulit akong pinasadahan ng tingin. “Mag-aapply ka bang katulong doon? Mukhang dayo ka a,” Alangan akong ngumisi. Halata ba? “E, o-opo...” nagsimula na kong maglakad pero narinig ko pa rin yung hulitng sinabi ng security guard na iyon. “Aba, masuwerteng bata. Makakapasok sa mga De Silva...” Hindi ko alam kung anong klaseng turan iyon kaya binalewala ko na lang. Nagpatuloy ako sa pagtawid sa kabila. Hinanap ko ang jeep na papuntang Malvar sumakay ako at nagpababa sa roon. Dahil sa hindi ko kabisado ang daan ay sumakay na rin ako ng tricycle. Mababawi ko naman ang ginastos ko sa pamasahe kapag nagtrabaho na ko. Nakakatuwa lang dahil pagkapasok namin sa subdivision ay nalula ako sa naggagandahang malalaking mga bahay dito. Kulang ang sabihing Mansyon iyon. “Grabe, ang Mamahal siguro ng materyales sa mga bahay dito. Yamanin mga tao rine!” nakaawang pa ang labi ko sa pagkamangha. Mayamaya pa ay huminto ang tricycle. “Neneng, ‘eto na iyong address na hinahanap mo,” sabi nu’ng driver. Bumaba ako. “Wow! Ang laki pala...” Natulala ako. Walang binatbat iyong mga unang bahay na nakita ko. Dahil itong nasa harapan ko
Dreame
CHAPTER 1 “Hoy ‘Neng! Gising na d’yan! Nasa Maynila na tayo oy! Tulog nang tulog, tsk tsk!” Agad akong napabalikwas nang marinig ang matining na boses ng kundoktor sa sinasakyang kong bus. Luminga-linga ako sa paligid at nakita kong nagsisibabaan na ang mga pasahero tanda na nasa terminal na kami. Natulog kasi ako buong byahe. Hindi naman ako excited makapunta rito sa Maynila. Ayoko ngang pumunta rito dahil kuntento na ko sa buhay namin sa Laguna. Payak pero masaya. Kaso, kaka-graduate ko pa lang sa high school ay kinukuha na ko ng Lola ko na nagtatrabahong kasambahay dito. Nirekomenda ako ng Tatay ko sa kanya para magtrabaho raw muna. Uunahin daw kasi muna si Ate Jenelet na makatapos sa kolehiyo bago ako. Kaya mas mainam daw na kay Lola muna ako, kumikita pa. Sinuot ko ang kaninang yakap-yakap kong backpack at isang malaking bag. Inayos ko muna ang buhok kong may mga takas na hibla, nagulo dahil sa pagkakatulog ko. “Salamat, Manong!” sigaw ko sa konduktor bago bumaba ng bus. Agad akong tinamaan ng sinag ng araw pagkaapak ko palang sa semento. Halos nakapikit na ako sa pagkasilaw. Naglakad ako para lumilim. Luminga ako sa paligid at tiningnan ang oras, pasado alas-otso na. Hindi ko nilapag ang gamit dahil kabilin-bilinan ni Mama na huwag ihihiwalay ang mga gamit sa akin at marami raw snatcher sa Maynila. Dinukot ko ang kapirasong papel sa likod na bulsa ng pantalon kong maong. Ito ang pinakapaborito kong pantalon sa lahat ng damit ko. Blue skinny jeans na stretchable. Pamasko sa akin ni Mama at Papa. Binasa kong mulit ang address na binigay ni Lola. Wala akong ideya kung paano ako makakapunta rito. Hanggang pagsakay ng bus pa-Maynila ang turan sa akin ni Papa. Magtanong na lang daw ako pagdating ko rito. “Sino kaya mukhang may alam?...” Pinasadahan ko ng tingin ang mga tao sa paligid ko. May mga naghihintay sa waiting shed, naglalakad, nakyatambay na nagbabasa ng dyaryo at nagse-cellphone. Nahagip ko ang isang security guard. Lumapit ako. “Manong, puwedeng magtanong?” Pinasadahan niya ako ng tingin bago nagsalita. “Ano ba ‘yon?” “Baka alam niyo kung paano pumunta sa address na ‘to?” Pinakita ko sa kanya ang kapirasong papel at pinabasa. Kunot-noo niya iyong binasa at ilang segundo pa ay medyo umaliwaslas ang mukha signal na alam niya siguro ang daan papunta. “Ah, mga dalawang sakay na lang ‘yan dito, Neng...” Tumingin siya sa akin at inumuwestra niya ang kanyang kamay at may itinurong direksiyon. Sinundan ng paningin ko ang tinuturo niya. “Nakikita mo ‘yong pilahan ng Jeep na ‘yon? Pumunta ka ro’n at hanapin mo ‘yung may signage na Malvar. Sumakay ka roon tapos sabihin mo sa driver ibaba ka sa Malvar Street. Pwede mo na iyong lakarin magmula roon, kaya nasa malaking subdivision ‘yang address na ‘yan, mansyon ‘yan e. Kung may budget ka mag-tricycle ka, doon ka na mismo ibaba niyan.” Tumango-tango pa ko sa kanya. Tinandaan kong maigi yung sinabi niya. “Sige-sige po, Manong. Maraming salamat!” Tumango naman siya sa akin at mulit akong pinasadahan ng tingin. “Mag-aapply ka bang katulong doon? Mukhang dayo ka a,” Alangan akong ngumisi. Halata ba? “E, o-opo...” nagsimula na kong maglakad pero narinig ko pa rin yung hulitng sinabi ng security guard na iyon. “Aba, masuwerteng bata. Makakapasok sa mga De Silva...” Hindi ko alam kung anong klaseng turan iyon kaya binalewala ko na lang. Nagpatuloy ako sa pagtawid sa kabila. Hinanap ko ang jeep na papuntang Malvar sumakay ako at nagpababa sa roon. Dahil sa hindi ko kabisado ang daan ay sumakay na rin ako ng tricycle. Mababawi ko naman ang ginastos ko sa pamasahe kapag nagtrabaho na ko. Nakakatuwa lang dahil pagkapasok namin sa subdivision ay nalula ako sa naggagandahang malalaking mga bahay dito. Kulang ang sabihing Mansyon iyon. “Grabe, ang Mamahal siguro ng materyales sa mga bahay dito. Yamanin mga tao rine!” nakaawang pa ang labi ko sa pagkamangha. Mayamaya pa ay huminto ang tricycle. “Neneng, ‘eto na iyong address na hinahanap mo,” sabi nu’ng driver. Bumaba ako. “Wow! Ang laki pala...” Natulala ako. Walang binatbat iyong mga unang bahay na nakita ko. Dahil itong nasa harapan ko
Dreame
CHAPTER 1 “Hoy ‘Neng! Gising na d’yan! Nasa Maynila na tayo oy! Tulog nang tulog, tsk tsk!” Agad akong napabalikwas nang marinig ang matining na boses ng kundoktor sa sinasakyang kong bus. Luminga-linga ako sa paligid at nakita kong nagsisibabaan na ang mga pasahero tanda na nasa terminal na kami. Natulog kasi ako buong byahe. Hindi naman ako excited makapunta rito sa Maynila. Ayoko ngang pumunta rito dahil kuntento na ko sa buhay namin sa Laguna. Payak pero masaya. Kaso, kaka-graduate ko pa lang sa high school ay kinukuha na ko ng Lola ko na nagtatrabahong kasambahay dito. Nirekomenda ako ng Tatay ko sa kanya para magtrabaho raw muna. Uunahin daw kasi muna si Ate Jenelet na makatapos sa kolehiyo bago ako. Kaya mas mainam daw na kay Lola muna ako, kumikita pa. Sinuot ko ang kaninang yakap-yakap kong backpack at isang malaking bag. Inayos ko muna ang buhok kong may mga takas na hibla, nagulo dahil sa pagkakatulog ko. “Salamat, Manong!” sigaw ko sa konduktor bago bumaba ng bus. Agad akong tinamaan ng sinag ng araw pagkaapak ko palang sa semento. Halos nakapikit na ako sa pagkasilaw. Naglakad ako para lumilim. Luminga ako sa paligid at tiningnan ang oras, pasado alas-otso na. Hindi ko nilapag ang gamit dahil kabilin-bilinan ni Mama na huwag ihihiwalay ang mga gamit sa akin at marami raw snatcher sa Maynila. Dinukot ko ang kapirasong papel sa likod na bulsa ng pantalon kong maong. Ito ang pinakapaborito kong pantalon sa lahat ng damit ko. Blue skinny jeans na stretchable. Pamasko sa akin ni Mama at Papa. Binasa kong mulit ang address na binigay ni Lola. Wala akong ideya kung paano ako makakapunta rito. Hanggang pagsakay ng bus pa-Maynila ang turan sa akin ni Papa. Magtanong na lang daw ako pagdating ko rito. “Sino kaya mukhang may alam?...” Pinasadahan ko ng tingin ang mga tao sa paligid ko. May mga naghihintay sa waiting shed, naglalakad, nakyatambay na nagbabasa ng dyaryo at nagse-cellphone. Nahagip ko ang isang security guard. Lumapit ako. “Manong, puwedeng magtanong?” Pinasadahan niya ako ng tingin bago nagsalita. “Ano ba ‘yon?” “Baka alam niyo kung paano pumunta sa address na ‘to?” Pinakita ko sa kanya ang kapirasong papel at pinabasa. Kunot-noo niya iyong binasa at ilang segundo pa ay medyo umaliwaslas ang mukha signal na alam niya siguro ang daan papunta. “Ah, mga dalawang sakay na lang ‘yan dito, Neng...” Tumingin siya sa akin at inumuwestra niya ang kanyang kamay at may itinurong direksiyon. Sinundan ng paningin ko ang tinuturo niya. “Nakikita mo ‘yong pilahan ng Jeep na ‘yon? Pumunta ka ro’n at hanapin mo ‘yung may signage na Malvar. Sumakay ka roon tapos sabihin mo sa driver ibaba ka sa Malvar Street. Pwede mo na iyong lakarin magmula roon, kaya nasa malaking subdivision ‘yang address na ‘yan, mansyon ‘yan e. Kung may budget ka mag-tricycle ka, doon ka na mismo ibaba niyan.” Tumango-tango pa ko sa kanya. Tinandaan kong maigi yung sinabi niya. “Sige-sige po, Manong. Maraming salamat!” Tumango naman siya sa akin at mulit akong pinasadahan ng tingin. “Mag-aapply ka bang katulong doon? Mukhang dayo ka a,” Alangan akong ngumisi. Halata ba? “E, o-opo...” nagsimula na kong maglakad pero narinig ko pa rin yung hulitng sinabi ng security guard na iyon. “Aba, masuwerteng bata. Makakapasok sa mga De Silva...” Hindi ko alam kung anong klaseng turan iyon kaya binalewala ko na lang. Nagpatuloy ako sa pagtawid sa kabila. Hinanap ko ang jeep na papuntang Malvar sumakay ako at nagpababa sa roon. Dahil sa hindi ko kabisado ang daan ay sumakay na rin ako ng tricycle. Mababawi ko naman ang ginastos ko sa pamasahe kapag nagtrabaho na ko. Nakakatuwa lang dahil pagkapasok namin sa subdivision ay nalula ako sa naggagandahang malalaking mga bahay dito. Kulang ang sabihing Mansyon iyon. “Grabe, ang Mamahal siguro ng materyales sa mga bahay dito. Yamanin mga tao rine!” nakaawang pa ang labi ko sa pagkamangha. Mayamaya pa ay huminto ang tricycle. “Neneng, ‘eto na iyong address na hinahanap mo,” sabi nu’ng driver. Bumaba ako. “Wow! Ang laki pala...” Natulala ako. Walang binatbat iyong mga unang bahay na nakita ko. Dahil itong nasa harapan ko
Dreame
CHAPTER 1 “Hoy ‘Neng! Gising na d’yan! Nasa Maynila na tayo oy! Tulog nang tulog, tsk tsk!” Agad akong napabalikwas nang marinig ang matining na boses ng kundoktor sa sinasakyang kong bus. Luminga-linga ako sa paligid at nakita kong nagsisibabaan na ang mga pasahero tanda na nasa terminal na kami. Natulog kasi ako buong byahe. Hindi naman ako excited makapunta rito sa Maynila. Ayoko ngang pumunta rito dahil kuntento na ko sa buhay namin sa Laguna. Payak pero masaya. Kaso, kaka-graduate ko pa lang sa high school ay kinukuha na ko ng Lola ko na nagtatrabahong kasambahay dito. Nirekomenda ako ng Tatay ko sa kanya para magtrabaho raw muna. Uunahin daw kasi muna si Ate Jenelet na makatapos sa kolehiyo bago ako. Kaya mas mainam daw na kay Lola muna ako, kumikita pa. Sinuot ko ang kaninang yakap-yakap kong backpack at isang malaking bag. Inayos ko muna ang buhok kong may mga takas na hibla, nagulo dahil sa pagkakatulog ko. “Salamat, Manong!” sigaw ko sa konduktor bago bumaba ng bus. Agad akong tinamaan ng sinag ng araw pagkaapak ko palang sa semento. Halos nakapikit na ako sa pagkasilaw. Naglakad ako para lumilim. Luminga ako sa paligid at tiningnan ang oras, pasado alas-otso na. Hindi ko nilapag ang gamit dahil kabilin-bilinan ni Mama na huwag ihihiwalay ang mga gamit sa akin at marami raw snatcher sa Maynila. Dinukot ko ang kapirasong papel sa likod na bulsa ng pantalon kong maong. Ito ang pinakapaborito kong pantalon sa lahat ng damit ko. Blue skinny jeans na stretchable. Pamasko sa akin ni Mama at Papa. Binasa kong mulit ang address na binigay ni Lola. Wala akong ideya kung paano ako makakapunta rito. Hanggang pagsakay ng bus pa-Maynila ang turan sa akin ni Papa. Magtanong na lang daw ako pagdating ko rito. “Sino kaya mukhang may alam?...” Pinasadahan ko ng tingin ang mga tao sa paligid ko. May mga naghihintay sa waiting shed, naglalakad, nakyatambay na nagbabasa ng dyaryo at nagse-cellphone. Nahagip ko ang isang security guard. Lumapit ako. “Manong, puwedeng magtanong?” Pinasadahan niya ako ng tingin bago nagsalita. “Ano ba ‘yon?” “Baka alam niyo kung paano pumunta sa address na ‘to?” Pinakita ko sa kanya ang kapirasong papel at pinabasa. Kunot-noo niya iyong binasa at ilang segundo pa ay medyo umaliwaslas ang mukha signal na alam niya siguro ang daan papunta. “Ah, mga dalawang sakay na lang ‘yan dito, Neng...” Tumingin siya sa akin at inumuwestra niya ang kanyang kamay at may itinurong direksiyon. Sinundan ng paningin ko ang tinuturo niya. “Nakikita mo ‘yong pilahan ng Jeep na ‘yon? Pumunta ka ro’n at hanapin mo ‘yung may signage na Malvar. Sumakay ka roon tapos sabihin mo sa driver ibaba ka sa Malvar Street. Pwede mo na iyong lakarin magmula roon, kaya nasa malaking subdivision ‘yang address na ‘yan, mansyon ‘yan e. Kung may budget ka mag-tricycle ka, doon ka na mismo ibaba niyan.” Tumango-tango pa ko sa kanya. Tinandaan kong maigi yung sinabi niya. “Sige-sige po, Manong. Maraming salamat!” Tumango naman siya sa akin at mulit akong pinasadahan ng tingin. “Mag-aapply ka bang katulong doon? Mukhang dayo ka a,” Alangan akong ngumisi. Halata ba? “E, o-opo...” nagsimula na kong maglakad pero narinig ko pa rin yung hulitng sinabi ng security guard na iyon. “Aba, masuwerteng bata. Makakapasok sa mga De Silva...” Hindi ko alam kung anong klaseng turan iyon kaya binalewala ko na lang. Nagpatuloy ako sa pagtawid sa kabila. Hinanap ko ang jeep na papuntang Malvar sumakay ako at nagpababa sa roon. Dahil sa hindi ko kabisado ang daan ay sumakay na rin ako ng tricycle. Mababawi ko naman ang ginastos ko sa pamasahe kapag nagtrabaho na ko. Nakakatuwa lang dahil pagkapasok namin sa subdivision ay nalula ako sa naggagandahang malalaking mga bahay dito. Kulang ang sabihing Mansyon iyon. “Grabe, ang Mamahal siguro ng materyales sa mga bahay dito. Yamanin mga tao rine!” nakaawang pa ang labi ko sa pagkamangha. Mayamaya pa ay huminto ang tricycle. “Neneng, ‘eto na iyong address na hinahanap mo,” sabi nu’ng driver. Bumaba ako. “Wow! Ang laki pala...” Natulala ako. Walang binatbat iyong mga unang bahay na nakita ko. Dahil itong nasa harapan ko
Projeto Paradiso
Dreame
CHAPTER 1 “Hoy ‘Neng! Gising na d’yan! Nasa Maynila na tayo oy! Tulog nang tulog, tsk tsk!” Agad akong napabalikwas nang marinig ang matining na boses ng kundoktor sa sinasakyang kong bus. Luminga-linga ako sa paligid at nakita kong nagsisibabaan na ang mga pasahero tanda na nasa terminal na kami. Natulog kasi ako buong byahe. Hindi naman ako excited makapunta rito sa Maynila. Ayoko ngang pumunta rito dahil kuntento na ko sa buhay namin sa Laguna. Payak pero masaya. Kaso, kaka-graduate ko pa lang sa high school ay kinukuha na ko ng Lola ko na nagtatrabahong kasambahay dito. Nirekomenda ako ng Tatay ko sa kanya para magtrabaho raw muna. Uunahin daw kasi muna si Ate Jenelet na makatapos sa kolehiyo bago ako. Kaya mas mainam daw na kay Lola muna ako, kumikita pa. Sinuot ko ang kaninang yakap-yakap kong backpack at isang malaking bag. Inayos ko muna ang buhok kong may mga takas na hibla, nagulo dahil sa pagkakatulog ko. “Salamat, Manong!” sigaw ko sa konduktor bago bumaba ng bus. Agad akong tinamaan ng sinag ng araw pagkaapak ko palang sa semento. Halos nakapikit na ako sa pagkasilaw. Naglakad ako para lumilim. Luminga ako sa paligid at tiningnan ang oras, pasado alas-otso na. Hindi ko nilapag ang gamit dahil kabilin-bilinan ni Mama na huwag ihihiwalay ang mga gamit sa akin at marami raw snatcher sa Maynila. Dinukot ko ang kapirasong papel sa likod na bulsa ng pantalon kong maong. Ito ang pinakapaborito kong pantalon sa lahat ng damit ko. Blue skinny jeans na stretchable. Pamasko sa akin ni Mama at Papa. Binasa kong mulit ang address na binigay ni Lola. Wala akong ideya kung paano ako makakapunta rito. Hanggang pagsakay ng bus pa-Maynila ang turan sa akin ni Papa. Magtanong na lang daw ako pagdating ko rito. “Sino kaya mukhang may alam?...” Pinasadahan ko ng tingin ang mga tao sa paligid ko. May mga naghihintay sa waiting shed, naglalakad, nakyatambay na nagbabasa ng dyaryo at nagse-cellphone. Nahagip ko ang isang security guard. Lumapit ako. “Manong, puwedeng magtanong?” Pinasadahan niya ako ng tingin bago nagsalita. “Ano ba ‘yon?” “Baka alam niyo kung paano pumunta sa address na ‘to?” Pinakita ko sa kanya ang kapirasong papel at pinabasa. Kunot-noo niya iyong binasa at ilang segundo pa ay medyo umaliwaslas ang mukha signal na alam niya siguro ang daan papunta. “Ah, mga dalawang sakay na lang ‘yan dito, Neng...” Tumingin siya sa akin at inumuwestra niya ang kanyang kamay at may itinurong direksiyon. Sinundan ng paningin ko ang tinuturo niya. “Nakikita mo ‘yong pilahan ng Jeep na ‘yon? Pumunta ka ro’n at hanapin mo ‘yung may signage na Malvar. Sumakay ka roon tapos sabihin mo sa driver ibaba ka sa Malvar Street. Pwede mo na iyong lakarin magmula roon, kaya nasa malaking subdivision ‘yang address na ‘yan, mansyon ‘yan e. Kung may budget ka mag-tricycle ka, doon ka na mismo ibaba niyan.” Tumango-tango pa ko sa kanya. Tinandaan kong maigi yung sinabi niya. “Sige-sige po, Manong. Maraming salamat!” Tumango naman siya sa akin at mulit akong pinasadahan ng tingin. “Mag-aapply ka bang katulong doon? Mukhang dayo ka a,” Alangan akong ngumisi. Halata ba? “E, o-opo...” nagsimula na kong maglakad pero narinig ko pa rin yung hulitng sinabi ng security guard na iyon. “Aba, masuwerteng bata. Makakapasok sa mga De Silva...” Hindi ko alam kung anong klaseng turan iyon kaya binalewala ko na lang. Nagpatuloy ako sa pagtawid sa kabila. Hinanap ko ang jeep na papuntang Malvar sumakay ako at nagpababa sa roon. Dahil sa hindi ko kabisado ang daan ay sumakay na rin ako ng tricycle. Mababawi ko naman ang ginastos ko sa pamasahe kapag nagtrabaho na ko. Nakakatuwa lang dahil pagkapasok namin sa subdivision ay nalula ako sa naggagandahang malalaking mga bahay dito. Kulang ang sabihing Mansyon iyon. “Grabe, ang Mamahal siguro ng materyales sa mga bahay dito. Yamanin mga tao rine!” nakaawang pa ang labi ko sa pagkamangha. Mayamaya pa ay huminto ang tricycle. “Neneng, ‘eto na iyong address na hinahanap mo,” sabi nu’ng driver. Bumaba ako. “Wow! Ang laki pala...” Natulala ako. Walang binatbat iyong mga unang bahay na nakita ko. Dahil itong nasa harapan ko
Dreame
CHAPTER 1 “Hoy ‘Neng! Gising na d’yan! Nasa Maynila na tayo oy! Tulog nang tulog, tsk tsk!” Agad akong napabalikwas nang marinig ang matining na boses ng kundoktor sa sinasakyang kong bus. Luminga-linga ako sa paligid at nakita kong nagsisibabaan na ang mga pasahero tanda na nasa terminal na kami. Natulog kasi ako buong byahe. Hindi naman ako excited makapunta rito sa Maynila. Ayoko ngang pumunta rito dahil kuntento na ko sa buhay namin sa Laguna. Payak pero masaya. Kaso, kaka-graduate ko pa lang sa high school ay kinukuha na ko ng Lola ko na nagtatrabahong kasambahay dito. Nirekomenda ako ng Tatay ko sa kanya para magtrabaho raw muna. Uunahin daw kasi muna si Ate Jenelet na makatapos sa kolehiyo bago ako. Kaya mas mainam daw na kay Lola muna ako, kumikita pa. Sinuot ko ang kaninang yakap-yakap kong backpack at isang malaking bag. Inayos ko muna ang buhok kong may mga takas na hibla, nagulo dahil sa pagkakatulog ko. “Salamat, Manong!” sigaw ko sa konduktor bago bumaba ng bus. Agad akong tinamaan ng sinag ng araw pagkaapak ko palang sa semento. Halos nakapikit na ako sa pagkasilaw. Naglakad ako para lumilim. Luminga ako sa paligid at tiningnan ang oras, pasado alas-otso na. Hindi ko nilapag ang gamit dahil kabilin-bilinan ni Mama na huwag ihihiwalay ang mga gamit sa akin at marami raw snatcher sa Maynila. Dinukot ko ang kapirasong papel sa likod na bulsa ng pantalon kong maong. Ito ang pinakapaborito kong pantalon sa lahat ng damit ko. Blue skinny jeans na stretchable. Pamasko sa akin ni Mama at Papa. Binasa kong mulit ang address na binigay ni Lola. Wala akong ideya kung paano ako makakapunta rito. Hanggang pagsakay ng bus pa-Maynila ang turan sa akin ni Papa. Magtanong na lang daw ako pagdating ko rito. “Sino kaya mukhang may alam?...” Pinasadahan ko ng tingin ang mga tao sa paligid ko. May mga naghihintay sa waiting shed, naglalakad, nakyatambay na nagbabasa ng dyaryo at nagse-cellphone. Nahagip ko ang isang security guard. Lumapit ako. “Manong, puwedeng magtanong?” Pinasadahan niya ako ng tingin bago nagsalita. “Ano ba ‘yon?” “Baka alam niyo kung paano pumunta sa address na ‘to?” Pinakita ko sa kanya ang kapirasong papel at pinabasa. Kunot-noo niya iyong binasa at ilang segundo pa ay medyo umaliwaslas ang mukha signal na alam niya siguro ang daan papunta. “Ah, mga dalawang sakay na lang ‘yan dito, Neng...” Tumingin siya sa akin at inumuwestra niya ang kanyang kamay at may itinurong direksiyon. Sinundan ng paningin ko ang tinuturo niya. “Nakikita mo ‘yong pilahan ng Jeep na ‘yon? Pumunta ka ro’n at hanapin mo ‘yung may signage na Malvar. Sumakay ka roon tapos sabihin mo sa driver ibaba ka sa Malvar Street. Pwede mo na iyong lakarin magmula roon, kaya nasa malaking subdivision ‘yang address na ‘yan, mansyon ‘yan e. Kung may budget ka mag-tricycle ka, doon ka na mismo ibaba niyan.” Tumango-tango pa ko sa kanya. Tinandaan kong maigi yung sinabi niya. “Sige-sige po, Manong. Maraming salamat!” Tumango naman siya sa akin at mulit akong pinasadahan ng tingin. “Mag-aapply ka bang katulong doon? Mukhang dayo ka a,” Alangan akong ngumisi. Halata ba? “E, o-opo...” nagsimula na kong maglakad pero narinig ko pa rin yung hulitng sinabi ng security guard na iyon. “Aba, masuwerteng bata. Makakapasok sa mga De Silva...” Hindi ko alam kung anong klaseng turan iyon kaya binalewala ko na lang. Nagpatuloy ako sa pagtawid sa kabila. Hinanap ko ang jeep na papuntang Malvar sumakay ako at nagpababa sa roon. Dahil sa hindi ko kabisado ang daan ay sumakay na rin ako ng tricycle. Mababawi ko naman ang ginastos ko sa pamasahe kapag nagtrabaho na ko. Nakakatuwa lang dahil pagkapasok namin sa subdivision ay nalula ako sa naggagandahang malalaking mga bahay dito. Kulang ang sabihing Mansyon iyon. “Grabe, ang Mamahal siguro ng materyales sa mga bahay dito. Yamanin mga tao rine!” nakaawang pa ang labi ko sa pagkamangha. Mayamaya pa ay huminto ang tricycle. “Neneng, ‘eto na iyong address na hinahanap mo,” sabi nu’ng driver. Bumaba ako. “Wow! Ang laki pala...” Natulala ako. Walang binatbat iyong mga unang bahay na nakita ko. Dahil itong nasa harapan ko
First 1000 Days PH
Importante raw ang First 1000 days ni baby? Opo! At nandito kami para tulungan kayo.
PureLac - Sữa New Zealand
CẦN GẤP 100 MẸ BỈM FEEDBACK VÀ REVIEW SỮA CAO CẤP Trải nghiệm cùng PureLac – Nhận ưu đãi khủng [Chỉ dành cho mẹ bỉm đang nuôi con từ 0-3 tuổi) ➡️ 3 ưu đãi dành cho bạn Được mua sữa PureLac với giá ưu đãi giảm giá đến 70% cho đơn hàng đầu tiên, số lượng không quá 2 hộp sữa PureLac. Hàng tháng được hưởng chế độ đãi ngộ mua không quá 2 hộp sữa PureLac với mức giảm giá đến 40% Có cơ hội thu nhập từ 5.000.0000 đồng/tháng trở lên khi tham gia Chương trình Review và Feedback. ➡️ Bạn sẽ làm gì? Bạn chỉ cần chia sẻ, đánh giá, phản hồi sau khi dùng sữa PureLac cho bé Bạn có cơ hội tham gia các chương trình dành riêng cho Cộng đồng Review và Feedback ➡️ Đăng ký tại: https://purelacmall.vn/fb2 ➡️ Lưu ý: Mỗi quận/huyện chúng tôi sẽ lựa chọn duy nhất 1 người tham gia cộng đồng Review và Feedback. ----------------------------------- ➡️ Sữa PureLac nhập khẩu nguyên hộp từ New Zealand ☑ Giúp trẻ tăng cân, tăng chiều cao nhờ chất béo cấu trúc OPO ☑ Giúp trẻ hết biếng ăn, đầy hơi, nôn trớ, táo bón nhờ Synbiotics ☑ Giúp trẻ hết ốm vặt nhờ kháng thể Lactoferrin ☑ Giúp trẻ hết trằn trọc, khó ngủ, ngủ không ngon giấc nhờ Lutein ----------------------------------- TẬP ĐOÀN DETECH Tại Hà Nội: Số 8, Tôn Thất Thuyết, Mỹ Đình 2, Nam Từ Liêm, Hà Nội Tại Hồ Chí Minh: 1/42 Nguyễn Thái Sơn, P.3, Q.Gò Vấp, Hồ Chí Minh ☎️ Hotline: 1900 633 632 - 0869 265 746
Dreame
CHAPTER 1 “Hoy ‘Neng! Gising na d’yan! Nasa Maynila na tayo oy! Tulog nang tulog, tsk tsk!” Agad akong napabalikwas nang marinig ang matining na boses ng kundoktor sa sinasakyang kong bus. Luminga-linga ako sa paligid at nakita kong nagsisibabaan na ang mga pasahero tanda na nasa terminal na kami. Natulog kasi ako buong byahe. Hindi naman ako excited makapunta rito sa Maynila. Ayoko ngang pumunta rito dahil kuntento na ko sa buhay namin sa Laguna. Payak pero masaya. Kaso, kaka-graduate ko pa lang sa high school ay kinukuha na ko ng Lola ko na nagtatrabahong kasambahay dito. Nirekomenda ako ng Tatay ko sa kanya para magtrabaho raw muna. Uunahin daw kasi muna si Ate Jenelet na makatapos sa kolehiyo bago ako. Kaya mas mainam daw na kay Lola muna ako, kumikita pa. Sinuot ko ang kaninang yakap-yakap kong backpack at isang malaking bag. Inayos ko muna ang buhok kong may mga takas na hibla, nagulo dahil sa pagkakatulog ko. “Salamat, Manong!” sigaw ko sa konduktor bago bumaba ng bus. Agad akong tinamaan ng sinag ng araw pagkaapak ko palang sa semento. Halos nakapikit na ako sa pagkasilaw. Naglakad ako para lumilim. Luminga ako sa paligid at tiningnan ang oras, pasado alas-otso na. Hindi ko nilapag ang gamit dahil kabilin-bilinan ni Mama na huwag ihihiwalay ang mga gamit sa akin at marami raw snatcher sa Maynila. Dinukot ko ang kapirasong papel sa likod na bulsa ng pantalon kong maong. Ito ang pinakapaborito kong pantalon sa lahat ng damit ko. Blue skinny jeans na stretchable. Pamasko sa akin ni Mama at Papa. Binasa kong mulit ang address na binigay ni Lola. Wala akong ideya kung paano ako makakapunta rito. Hanggang pagsakay ng bus pa-Maynila ang turan sa akin ni Papa. Magtanong na lang daw ako pagdating ko rito. “Sino kaya mukhang may alam?...” Pinasadahan ko ng tingin ang mga tao sa paligid ko. May mga naghihintay sa waiting shed, naglalakad, nakyatambay na nagbabasa ng dyaryo at nagse-cellphone. Nahagip ko ang isang security guard. Lumapit ako. “Manong, puwedeng magtanong?” Pinasadahan niya ako ng tingin bago nagsalita. “Ano ba ‘yon?” “Baka alam niyo kung paano pumunta sa address na ‘to?” Pinakita ko sa kanya ang kapirasong papel at pinabasa. Kunot-noo niya iyong binasa at ilang segundo pa ay medyo umaliwaslas ang mukha signal na alam niya siguro ang daan papunta. “Ah, mga dalawang sakay na lang ‘yan dito, Neng...” Tumingin siya sa akin at inumuwestra niya ang kanyang kamay at may itinurong direksiyon. Sinundan ng paningin ko ang tinuturo niya. “Nakikita mo ‘yong pilahan ng Jeep na ‘yon? Pumunta ka ro’n at hanapin mo ‘yung may signage na Malvar. Sumakay ka roon tapos sabihin mo sa driver ibaba ka sa Malvar Street. Pwede mo na iyong lakarin magmula roon, kaya nasa malaking subdivision ‘yang address na ‘yan, mansyon ‘yan e. Kung may budget ka mag-tricycle ka, doon ka na mismo ibaba niyan.” Tumango-tango pa ko sa kanya. Tinandaan kong maigi yung sinabi niya. “Sige-sige po, Manong. Maraming salamat!” Tumango naman siya sa akin at mulit akong pinasadahan ng tingin. “Mag-aapply ka bang katulong doon? Mukhang dayo ka a,” Alangan akong ngumisi. Halata ba? “E, o-opo...” nagsimula na kong maglakad pero narinig ko pa rin yung hulitng sinabi ng security guard na iyon. “Aba, masuwerteng bata. Makakapasok sa mga De Silva...” Hindi ko alam kung anong klaseng turan iyon kaya binalewala ko na lang. Nagpatuloy ako sa pagtawid sa kabila. Hinanap ko ang jeep na papuntang Malvar sumakay ako at nagpababa sa roon. Dahil sa hindi ko kabisado ang daan ay sumakay na rin ako ng tricycle. Mababawi ko naman ang ginastos ko sa pamasahe kapag nagtrabaho na ko. Nakakatuwa lang dahil pagkapasok namin sa subdivision ay nalula ako sa naggagandahang malalaking mga bahay dito. Kulang ang sabihing Mansyon iyon. “Grabe, ang Mamahal siguro ng materyales sa mga bahay dito. Yamanin mga tao rine!” nakaawang pa ang labi ko sa pagkamangha. Mayamaya pa ay huminto ang tricycle. “Neneng, ‘eto na iyong address na hinahanap mo,” sabi nu’ng driver. Bumaba ako. “Wow! Ang laki pala...” Natulala ako. Walang binatbat iyong mga unang bahay na nakita ko. Dahil itong nasa harapan ko
PureLac - Sữa New Zealand
REVIEW HAY - $ LIỀN TAY Cần gấp 100 mẹ bỉm sữa tham gia cộng đồng Review & Feedback sữa PureLac Sữa nhập khẩu nguyên hộp New Zealand (Chỉ dành cho mẹ bỉm có con 0-3 tuổi) ➡️ Bạn nhận được ưu đãi gì? Tham gia game với giải thưởng 2 triệu đồng ngay khi đăng ký tham gia. Bạn được trả 50.000đ/ảnh, 200.000đ/video Feedback về sản phẩm sữa PureLac. Được mua đơn đầu không quá 2 hộp sữa PureLac với giá ưu đãi: 300.000đ/hộp sữa PureLac (giá niêm yết 935.000đ/hộp). Là thành viên Cộng đồng Feedback và Review hàng tháng được chế độ đãi ngộ mua không quá 2 hộp sữa PureLac với mức giảm giá đến 40%. Bạn có cơ hội thu nhập từ 5.000.0000 đồng/tháng trở lên khi tham gia các chương trình dành riêng cho cộng đồng Review và Feedback với sự tài trợ của Hãng. ➡️ Bạn sẽ làm gì? Bạn chỉ cần chia sẻ, đánh giá, phản hồi sau khi dùng sữa PureLac cho bé Bạn có cơ hội tham gia các chương trình dành riêng cho Cộng đồng Review và Feedback ➡️ Đăng ký tại: https://purelacmall.vn/fbvideo3 ----------------------------------- ➡️ Sữa PureLac nhập khẩu nguyên hộp từ New Zealand ☑ Giúp trẻ tăng cân, tăng chiều cao nhờ chất béo cấu trúc OPO ☑ Giúp trẻ hết biếng ăn, đầy hơi, nôn trớ, táo bón nhờ Synbiotics ☑ Giúp trẻ hết ốm vặt nhờ kháng thể Lactoferrin ☑ Giúp trẻ hết trằn trọc, khó ngủ, ngủ không ngon giấc nhờ Lutein ----------------------------------- TẬP ĐOÀN DETECH Tại Hà Nội: Số 8, Tôn Thất Thuyết, Mỹ Đình 2, Nam Từ Liêm, Hà Nội Tại Hồ Chí Minh: 1/42 Nguyễn Thái Sơn, P.3, Q.Gò Vấp, Hồ Chí Minh ☎️ Hotline: 1900 633 632 - 0869 265 746
YouTube
百吻巴黎Kiss.Paris-楊雅晴
大家的母乳都餵到小孩幾歲呢?我有個朋友生了三胎,餵母乳餵了五年沒間斷,真是太厲害了,已然成為我心目中的母乳之神。 我自己的母乳經驗很短暫,兩胎都四個月左右就退奶了,雖然大家都說母乳最好,可以餵就盡量餵,但退奶當時我很接受自己的身體變化,沒有就沒有囉,寶寶喝配方奶也能夠健康長大,不用太過擔心,老天自有安排。 多嘿的配方奶我們直接幫他選擇咪哈小時候喝的品牌,就這樣從四個月喝到一歲半。今年五月收到亞培菁摯3的試喝邀約,坦白說我原本沒有打算要答應,但基於好奇心上網搜尋,看到亞培菁摯3的成分、乳源、製作過程都非常講究,是配方奶中的頂級品,便決定讓多嘿試看看。 收到試喝罐那一天,我一開箱就拿著奶粉罐逗多嘿開心,試圖讓他對罐子產生好印象,說不定會因此愛上新奶粉(媽媽的幻象)。沒想到他看都不看一眼,直接揭穿我說:「不要介個ㄋㄟㄋㄟ。」到了睡前奶時間,他見我拿起亞培菁摯3直接崩潰大叫「不系介個!不系!」於是第一天宣告失敗。媽媽我第二天立刻換招式,告訴他:「你今天可以喝兩瓶ㄋㄟㄋㄟ,舊的喝完我給你新的ㄋㄟㄋㄟ,兩瓶喔。」他皺眉頭說不要,但我拿著兩瓶奶在他眼前晃來晃去,不用幾秒他就妥協了。他滿足地喝完舊ㄋㄟㄋㄟ之後,我直接把新ㄋㄟㄋㄟ塞到他嘴裡銜接,他一察覺味道不對立刻皺眉加撇頭,還把奶瓶撥開,母子倆你看我我看你陷入對峙。「要不要再喝一瓶?好多好多ㄋㄟㄋㄟ喔。」語畢兩人再僵持了三秒,多嘿就投降了,拿起亞培菁摯3那瓶奶,咕嚕咕嚕喝下去,乾杯~ 喔頁成功了。那之後多嘿就沒有再吵要喝舊的ㄋㄟㄋㄟ了,迅速且毫無掙扎地愛上亞培菁摯3,到現在已經兩個月,食慾、活動力、靈活度各方面都一級棒,消化道穩定、睡得香甜,生長好,是個健康寶寶! 亞培菁摯3的乳源來自愛爾蘭的放牧農場,不同於傳統的乾燥、泡水還原、再次乾燥的製作過程,而是將剛擠好的鮮奶以攝氏4度低溫送至工廠,加入營養素、直接乾燥成粉狀,隨即包裝成罐!這個過程稱為「液態製程」,是一種較高成本的技術,不僅能高效率保留鮮奶的營養,且更容易沖泡。 亞培菁摯3的「RRR感知元」維生素E與母乳中主要形式相同,為天然來源,非人工合成。能夠減少DHA(不飽和脂肪酸)氧化,使DHA更好吸收,幫助寶寶感知好發展。除此之外,特殊的OPO結構脂非常貼近母乳(母乳脂肪棕梠酸超過70%為OPO結構脂),OPO不容易與鈣質結合皂化,可減少消化道中難溶鈣皂的產生,幫助寶寶更好消化,排便順暢! 從牛隻畜養、集乳、運送、生產,每一步驟都接受嚴格檢驗,並且獲得愛爾蘭政府「超高端品質典範」與「Origin Green」的雙重認證,所有用心,只為兌現最高品質承諾。 亞培菁摯3並非母乳的替代品,卻是需要配方奶的媽媽們最好的朋友。頂級配方奶「亞培菁摯3」,推薦給寶貝孩子的你! 想要體驗罐嗎?快加亞培菁摯3的LINE好友:https://eleva.abbott-nutrition.com.tw/LineBC/urlTrace/8/ 亞培菁摯3官方網站:https://reurl.cc/exnjmx #亞培菁摯3 #藍菁摯 #母乳摯上營養進階 #以母乳為藍圖打造
Starfutbol
Opo! Totoo po! tama po!!! 55k para sa inyong hinahangad na bagong tahanan! Kasama ng mga hindi niyo inaasahang inklusiyons at Napakalaking Diskwento! Kaya tara na,Bago pa kayo maubusan ng aming pinakamagandang pakete ng bahay at lupa. Para malaman kung kayo ba ay pwede pindutin niyo lang ang Apply Now button para sa agarang kasagutan!
Muebles Marieta
Take advantage of up to 30% discount and give your home a new look this summer
Glecy Nica
Luzon, Visayas, Mindanao. Malayo kaman, pwede kana umorder ng kailangan mong RE500. https://shopee.ph/product/224186995/7942833958?smtt=0.0.9 ‼️More items soon @Shopee‼️ Location: Marikina City 09399044373 MICROWAVABLE FOOD CONTAINERS ‼️Available po. On hand po. Sa mga gumagamit at may kailangan nito for your Online Food Business, Take-out Deliveries, etc. Mas makakamura po kayo sa lalagyan nyo. PRICELIST: (Opo,fixed price napo.) WHITE Sauce cups: 1 oz P90.00 /100pcs 3.5 oz P60.00 /50pcs CLEAR Sauce cups: 1.5 oz P140.00 /100pcs 2.5 oz P155.00 /100pcs 3.5 oz P170.00 /100pcs MICROWAVABLE Sauce cups: (Ro1) 1 oz❌ (Ro3) 3 oz P160.00 /100pcs Round250ml (Ro10) Retail 3.70 ang isa. Box 990.00 (300pcs) Packed by10’s or by50’s Round450ml (Ro16) Retail 4.00 ang isa. Box 1,100 (300pcs) Box 1,650 (450pcs) Packed by10’s or by50’s Round750ml (Ro30) Retail 4.70 ang isa. Box 1,350 (300pcs) Packed by10’s or by50’s Round1000ml (Ro40) Retail 64.00/10pcs Box 960.00 (150pcs) Round2900ml+ (Ro100) Retail 145.00/10pcs Box 1,740 (120pcs) Rectangle500ml (RE500) Retail 5.00 ang isa. ‼️Mabilis maubos.‼️ Box 1,450 (300pcs)Packed by50’s Box 1,500 (300pcs)Packed by10’s RE500 2Division Retail 6.00 ang isa. Box 1,600 (300pcs) Packed by10’s Rectangle650ml (RE650) Retail 6.00 ang isa. Box 1,600 (300pcs) Packed by10’s Rectangle750ml (RE750) Retail 6.00 ang isa. Box 1,600 (300pcs) Packed by50’s RE750 3Division Retail 8.50 ang isa. Box 2,350 (300pcs) Packed by10’s Rectangle1000 (RE1000) Retail 6.00 ang isa. Box 1,750 (300pcs) Packed by10’s Rectangle1600ml (RE1600) Retail 90.00/5pcs Box 2,700 (150pcs) Rectangle2500ml (RE2500) Retail 120.00/5pcs Box 2,880 (120pcs) Rectangle 3Division w/ SauceDivision Retail 9.00 ang isa. Box 1,290 (150pcs) Rectangle 3Division-Black Body Retail 9.50 ang isa. Box 1,350 (150pcs) Rectangle 4Division Retail 10.50 ang isa. Box 1,520 (150pcs) SQuare1000ml (SQ1000) Retail 67.50/10pcs Box 1,970 (300pcs) SQuare1500ml (SQ1500) Retail 150.00/10pcs Box 4,500 (300pcs) SQuare2000ml (SQ2000) Retail 115.00/5pcs ✔️Pwede bumili per piece or per Box. Pm or call09399044373 for Orders. ‍♀️PICK UP ONLY or BOOK mopo ng Lalamove,Angkas,etc. 10 boxes need ipadeliver? No prob. +300.00 lang po(Cainta, Antipolo, San Mateo, QC, Pasig, Mandaluyong, Taguig, Makati, Manila). ✈️We ship w/in Luzon. Shipping rates apply depending on your location. Buyer will shoulder the shipping fee. Pero doon tayo sa makakamura kayo ng shipping: via Bus shipping, or Trucking. Price may change without prior notice. ‼️PRICES UPDATED AS OF JULY 26. #MicrowavableContainer For orders pm or call09399044373 #Microwavable #MicrowavableFoodContainer #Re500 #Re500ml #Ro250 #Ro250ml #Ro10 #Ro450 #Ro450ml #Ro16 #Ro750 #Ro750ml #Ro30 #Ro1000 #Ro1000ml #Ro40 #Re750 #Re750ml #Re1000 #Re1000ml #MicrowavablePlasticContainer #Microwavables #MicrowavableContainers #MicrowavableFoodContainers #MicrowavablePlasticContainers #Rectangle500 #Rectangle500ml #Rectangle750 #Rectangle750ml #Round250 #Round250ml #Round450 #Round450ml #Round750 #Round750ml #Round1000 #Round1000ml #4Division #Microwavable4Division #4DivisionMicrowavable #Re650 #Re650ml #Rectangle650ml #Rectangle650 #Rectangle3Division #Re3D #900ml4Division #Re500Twin #Rectangle500Twin #Re2D #Rectangle2Division #Ro100 #Round100oz #Ro100oz #Ro3000ml #Round3000ml #Ro2500 #Ro2500ml #Round2500ml #Ro1 #Ro1oz #Ro3 #Ro3oz #1.5oz #3.5oz #2.5oz #Square1000 #SQ1000 #Square1500 #SQ1500 #Square2000 #SQ2000 #Rectangle1600 #Re1600 #Re1600ml #Rectangle1600ml #Rectangle2500 #Re2500 #Rectangle4Division #whiteSauceCup #ClearSauceCups #MicrowavableSauceCups
Muebles Marieta
Take advantage of up to 20% discount and give your home a new look this summer
YouTube